10/6/12

Aδελφική αγάπη, και αδέρφια γενικώς, αφιερωμένο στην νέα φίλη του μπλογκ, Κατερίνα Δε.Στα.Πα, με πολλή αγάπη!!! Καλώς ώρισες στο μπλογκ μου!!!!


Σήμερα θα ζήσουμε σαν αδέλφια 

Τρία αδελφάκια

μέσα από τα τραγούδια...
τον ψαλμό...
την μουσική....
την ταινία...
το παραμύθι... 
τον μύθο...

 ελάτε... να ακούσουμε...

1. Απολυτίκιο δύο αγίων που ήταν αδέλφια

Οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός

Απολυτίκιο των αγίων Αναργύρων, (1η Νοεμβρίου)

Ήχος πλ.δ'. 
Άγιοι Ανάργυροι και θαυματουργοί,επισκέψασθε τας ασθενείας ημών,
δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε ημίν.

(Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός 
Αδελφοί από την Ασία, που πρόσφεραν θεραπεία σε ασθενείς χωρίς χρήματα.
 Ένα από τα τρία ζεύγη αγίων με το ίδιο όνομα.)

2. Αδέλφια στον  Μύθο του Αισώπου 

Μύθοι του Αισώπου

Μύθος Αισώπου
Αδέλφια που μαλώνουν, 14'

3. Τα αδέρφια σε παραμύθι


Ο γέρος και τα αδέρφια
παραμύθι
με παιδικές ζωγραφιές  
μουσική: Μάνος Χατζιδάκις 

4. Ο αδερφός που γύρισε

Στέλιος Καζαντζίδης

Λαϊκό τραγούδι

Που ήσουν αδερφέ μου
με τον Στέλιο Καζαντζίδη
μουσική, στίχοι: Τάκης Παναγόπουλος

Πού ήσουν αδερφέ μου
Που έλειπες τόσο καιρό
Που ήσουνα για πες μου
Και δεν μπορούσα να σε βρω

Τις λύπες να μοιράσουμε
Να σιγοκουβεντιάσουμε
Να με χαρείς να σε χαρώ
Στα βάσανα του κόσμου
Ο σύντροφός μου ήσουνα εσύ
Και φίλος κι αδερφός μου
Καημός κρυφός
Κι ελπίδα μου χρυσή

Να κάτσουμε μια μέρα
Να θυμηθούμε στη γωνιά
Τον γέρο τον πατέρα
Και την παλιά μας γειτονιά

Για την χαμένη μας ζωή
Να κλάψουμε κι οι δυο μαζί
Μέσα στη βαρυχειμωνιά
Στα βάσανα του κόσμου
Ο σύντροφός μου ήσουνα εσύ
Και φίλος κι αδερφός μου
Καημός κρυφός
Κι ελπίδα μου χρυσή
Αδέρφια άλλης εποχής 

 5. Απώλεια αδελφού


Αδερφάκια

 Οδοιπόρε αδερφέ μου 
με τον Γιάννη Κατέβα
μουσική: Γιάννης Γούβαλης, στίχοι: Δημήτρης Παπανδρέου

Καλά τραβούσαμε και τραγουδούσαμε
με το ξεκίνημα μια μέρα γιορτινή
Μα δε χαρήκαμε ληστές μας βρήκανε
κι’ ένας απ’ όλους μας έλειπε την αυγή

Οδοιπόρε αδερφέ μου 
γιε μου-γιε μου
ήτανε παιδί χριστέ μου

Καλά βαδίζαμε το δάσος σκίζαμε 
κι’ αντίκρυ βγαίναμε προς την ανατολή
Μα σαν νυχτώσαμε θεριά μας ζώσανε
κι’ ένας απ’ όλους μας έλειπε την αυγή

Καλά πηγαίναμε και ανεβαίναμε 
για να πατήσουμε την πιο ψηλή κορφή
Μα σαν ζυγώσαμε γκρεμοί μας κόψανε 
κι’ ένας απ’ όλους μας έλειπε την αυγή

6. Του Νεκρού Αδελφού

Αρετή και Κωνσταντής

Του Νεκρού Αδελφού
Ανάγνωση του Δημοτικού τραγουδιού
Αστραδενη
Του νεκρού αδελφού είναι δημοτικό τραγούδι, που ανήκει στην κατηγορία των παραλογών. Κατατάσσεται σε αυτές καθότι έχει αφηγηματικό χαρακτήρα και φανταστικό περιεχόμενο.
Συναντάται σε πολλές παραλλαγές στον ελληνικό αλλά και στον ευρύτερο βαλκανικό χώρο.

Πρόκειται για την ιστορία μίας οικογένειας με πολλούς γιους και μία κόρη. Η μοναχοκόρη παντρεύεται σε ξένο τόπο, ενώ τα αδέλφια της πεθαίνουν. Η μάνα μένει ολομόναχη και ένας από τους νεκρούς της γιους (ο Κωνσταντίνος) σηκώνεται από τον τάφο και φέρνει πίσω την κόρη, αφού νωρίτερα της είχε ορκιστεί να την φέρει πίσω.




Μάνα με τους εννιά σου γιους και με τη μια σου κόρη,
την κόρη τη μονάκριβη την πολυαγαπημένη,
την είχες δώδεκα χρονώ κι ήλιος δε σου την είδε!
Στα σκοτεινά την έλουζε, στ' άφεγγα τη χτενίζει,
στ' άστρι και τον αυγερινό έπλεκε τα μαλλιά της.
Προξενητάδες ήρθανε από τη Βαβυλώνα,
να πάρουνε την Αρετή πολύ μακριά στα ξένα.

Οι οχτώ αδερφοί δε θέλουνε κι ο Κωσταντίνος θέλει.
«Μάνα μου, κι ας τη δώσομε την Αρετή στα ξένα,
στα ξένα κει που περπατώ, στα ξένα που πηγαίνω,
αν πάμ' εμείς στην ξενιτιά, ξένοι να μην περνούμε.
- Φρόνιμος είσαι, Κωσταντή, μ' άσκημα απιλογήθης.
Κι α μόρτει, γιε μου, θάνατος, κι α μόρτει, γιε μου, αρρώστια,
κι αν τύχει πίκρα γή χαρά, ποιος πάει να μου τη φέρει;
- Βάλλω τον ουρανό κριτή και τους αγιούς μαρτύρους,
αν τύχει κι έρτει θάνατος, αν τύχει κι έρτει αρρώστια,
αν τύχει πίκρα γή χαρά, εγώ να σου τη φέρω».




Και σαν την επαντρέψανε την Αρετή στα ξένα,
κι εμπήκε χρόνος δίσεχτος και μήνες οργισμένοι
κι έπεσε το θανατικό, κι οι εννιά αδερφοί πεθάναν,
βρέθηκε η μάνα μοναχή σαν καλαμιά στον κάμπο.
Σ' όλα τα μνήματα έκλαιγε, σ' όλα μοιρολογιόταν,
στου Κωσταντίνου το μνημειό ανέσπα τα μαλλιά της.
«Ανάθεμά σε, Κωσταντή, και μυριανάθεμά σε,
οπού μου την εξόριζες την Αρετή στα ξένα!
το τάξιμο που μου 'ταξες, πότε θα μου το κάμεις;
Τον ουρανό 'βαλες κριτή και τους αγιούς μαρτύρους,
αν τύχει πίκρα γή χαρά, να πας να μου τη φέρεις».

Από το μυριανάθεμα και τη βαριά κατάρα,
η γης αναταράχτηκε κι ο Κωσταντής εβγήκε.
Κάνει το σύγνεφο άλογο και τ' άστρο χαλινάρι,
και το φεγγάρι συντροφιά και πάει να της τη φέρει.


Παίρνει τα όρη πίσω του και τα βουνά μπροστά του.
Βρίσκει την κι εχτενίζουνταν όξου στο φεγγαράκι.
Από μακριά τη χαιρετά κι από κοντά της λέγει:
«Άιντε, αδερφή, να φύγομε, στη μάνα μας να πάμε.
- Αλίμονο, αδερφάκι μου, και τι είναι τούτη η ώρα;
Αν ίσως κι είναι για χαρά, να στολιστώ και να 'ρθω,
κι αν είναι πίκρα, πες μου το, να βάλω μαύρα να 'ρθω.
- Έλα, Αρετή, στο σπίτι μας, κι ας είσαι όπως και αν είσαι».
- Κοντολυγίζει τ' άλογο και πίσω την καθίζει.






Στη στράτα που διαβαίνανε πουλάκια κιλαηδούσαν,
δεν κιλαηδούσαν σαν πουλιά, μήτε σαν χελιδόνια,
μόν' κιλαηδούσαν κι έλεγαν ανθρωπινή ομιλία:
«Ποιος είδε κόρην όμορφη να σέρνει ο πεθαμένος!
- Άκουσες, Κωσταντίνε μου, τι λένε τα πουλάκια;
- Πουλάκια είναι κι ας κιλαηδούν, πουλάκια είναι κι ας λένε».
Και παρεκεί που πάγαιναν κι άλλα πουλιά τούς λένε:
«Δεν είναι κρίμα κι άδικο, παράξενο μεγάλο,
να περπατούν οι ζωντανοί με τους απεθαμένους!
- Άκουσες, Κωσταντίνε μου, τι λένε τα πουλάκια;
πως περπατούν οι ζωντανοί με τους απεθαμένους.
- Απρίλης είναι και λαλούν και Μάης και φωλεύουν.
- Φοβούμαι σ', αδερφάκι μου, και λιβανιές μυρίζεις.
- Εχτές βραδίς επήγαμε πέρα στον Αί-Γιάννη,
κι εθύμιασέ μας ο παπάς με περισσό λιβάνι».

Και παρεμπρός που πήγανε, κι άλλα πουλιά τούς λένε:
«Για ιδές θάμα κι αντίθαμα που γίνεται στον κόσμο,
τέτοια πανώρια λυγερή να σέρνει ο πεθαμένος!»
Τ' άκουσε πάλι η Αρετή κι εράγισε η καρδιά της.
«Άκουσες, Κωσταντάκη μου, τι λένε τα πουλάκια;
- Άφησ', Αρέτω, τα πουλιά κι ό,τι κι α θέλ' ας λέγουν.
- Πες μου, πού είναι τα κάλλη σου, και πού είν' η λεβεντιά σου,
και τα ξανθά σου τα μαλλιά και τ' όμορφο μουστάκι;
- Έχω καιρό π' αρρώστησα και πέσαν τα μαλλιά μου».

Αυτού σιμά, αυτού κοντά στην εκκλησιά πρoφτάνoυν.
Βαριά χτυπά τ' αλόγου του κι απ' εμπροστά της χάθη.
Κι ακούει την πλάκα και βροντά, το χώμα και βοΐζει.
Κινάει και πάει η Αρετή στο σπίτι μοναχή της.
Βλέπει τους κήπους της γυμνούς, τα δέντρα μαραμένα
βλέπει το μπάλσαμο ξερό, το καρυοφύλλι μαύρο,
βλέπει μπροστά στην πόρτα της χορτάρια φυτρωμένα.
Βρίσκει την πόρτα σφαλιστή και τα κλειδιά παρμένα,
και τα σπιτοπαράθυρα σφιχτά μανταλωμένα.

Κτυπά την πόρτα δυνατά, τα παραθύρια τρίζουν.
«Αν είσαι φίλος διάβαινε, κι αν είσαι εχτρός μου φύγε,
κι αν είσαι ο Πικροχάροντας, άλλα παιδιά δεν έχω,
κι η δόλια η Αρετούλα μου λείπει μακριά στα ξένα.
- Σήκω, μανούλα μου, άνοιξε, σήκω, γλυκιά μου μάνα.
- Ποιος είν' αυτός που μου χτυπάει και με φωνάζει μάνα;
- Άνοιξε, μάνα μου, άνοιξε κι εγώ είμαι η Αρετή σου».

Κατέβηκε, αγκαλιάστηκαν κι απέθαναν κι οι δύο.

7. Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού
Ήπειρος 




Του Νεκρού Αδελφού (απόσπασμα)
τραγούδι από την Ήπειρο


8. Το τραγούδι του Νεκρού Αδελφού
Θεοδωράκης- Έντεχνη μουσική

Το τραγούδι του Νεκρού Αδελφού
Μίκης Θεοδωράκης

Το τραγούδι του νεκρού αδελφού (1968)
με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση
μουσική, στίχοι: Μίκης Θεοδωράκης

Ενωθείτε, βράχια βράχια
Ενωθείτε, χέρια χέρια
Τα βουνά και τα λαγκάδια, πιάστε το τραγούδι
Πολιτείες και λιμάνια, μπείτε στο χορό



Σήμερα παντρεύουμε τον Ήλιο
τον Ήλιο με τη νύφη τη μονάκριβη
την Πασχαλιά

Πασχαλιά μας, κοπελιά μας
κάμποι, θάλασσες, βουνά μας
μάνες, κόρες, σκοτωμένα αδέλφια, πατεράδες
ένα δέντρο με μια ρίζα, μια πηγή, μια βρύση



Σήμερα παντρεύουμε τον Ήλιο
τον Ήλιο με τη νύφη τη μονάκριβη
την Πασχαλιά

Πολυχρόνιος ημέρα
τη Υπερμάχω, τη Υπερμάχω
 




9. Μοιρολόι για τον αδερφό



Σήκω αδερφέ μ' από τη γη
με τον Γρηγόρη Καψάλη

Σήκω αδερφέ μ' από τη γη κι από το μαύρο χώμα,
να δεις χαρές που γίνονται δω στον απάνω κόσμο,
χορεύουν νιές, χορεύουν νιοί, χορεύουν παληκάρια,
και συ αδερφέ μ' στη μαύρη γη, σε τρώει το μαύρο χώμα,
τίποτα δεν εχάρηκες δω στον απάνω κόσμο,
σε πήρε ο Χάρος κι έφυγες...

10. Τον αδελφό που αρρώστησε 


Αδελφέ μου
με τον Νότη Σφακιανάκη
μουσική, στίχοι: Βασίλης Δήμας

Αδελφέ μου,δε σε ξέχασα ποτέ μου
αδελφέ μου,πες του φίλου σου του ανέμου να φυσήξει
και σα φύλλο στον αέρα να σε ρίξει
Αδελφέ μου,πες στον κλέφτη το Θεό πως μου'χεις λέιψει
κι ώρες ώρες η χαρά μού φέρνει θλίψη
Φιλαράκι μου,καλέ μου,αδελφέ μου

Να σε σώσω δεν κατάφερα,
η αρρώστια σ'είχε σβήσει
και στον νου μου πάλι τα'φερα,
όλα αυτά που είχαμε ζήσει

Νύκτες όμορφες και έναστρες,
με χιλιάδες κόσμο γύρω,
όμως σ'έχασα αδελφάκι μου
και δεν έχω που να γείρω

Αδελφέ μου,τι μπορώ να κάνω τώρα πια για σένα
Μόνο λόγια να σου πω τραγουδισμένα
στων αγγέλων τον ουράνιο σκοπό
Αδελφέ μου,μια συγγνώμη τη χρωστάω στην ψυχή σου,
ήμουν άδικος πολλές φορές μαζί σου,
μα δεν πρόλαβα ποτέ μου να στο πω

Να σε σώσω δεν κατάφερα,
η αρρώστια σ'είχε σβήσει 
και στον νου μου πάλι τα'φερα,
όλα αυτά που είχαμε ζήσει

Νύκτες όμορφες και έναστρες,
με χιλιάδες κόσμο γύρω,
όμως, σ'έχασα, αδελφάκι μου
και δεν έχω που να γείρω

Αδελφέ μου,
τη στιγμή αυτή με δάκρυα και πόνο,
το τραγούδι μου αυτό στ'αφιερώνω...!!!

11. Ο γελαστός αδερφός που ήταν μικρός



Ο γελαστός μου αδερφός 
με τον Κώστα Χατζή και την Μαρινέλλα
μουσική: Κώστας Χατζής, στίχοι: Ηλίας Λυμπερόπουλος

Ο γελαστός μου αδερφός
που χάθηκε στα σύννεφα
χαμογελούσε σαν παιδί
την ώρα του θανάτου

Δεν είχε θέση δυνατή στην κοινωνία
μήτε κυνήγησε την δόξα με μανία
Ήταν παιδί μικρό και γελαστό
Δεν είχε τίποτα μεγάλο
Ήξερε μόνο ν' αγαπά και τίποτα άλλο

Ο γελαστός μου αδερφός
Ωραίος γκρίζος άγγελος
Ήταν δικός μου αδερφός
μα ήταν και δικός σας

Δεν είχε όνειρα την γη να υποτάξει
μήτε στ'αστέρια γιγαντένιος να πετάξει
Ήταν απλός μικρός και γελαστός
δεν είχε τίποτα μεγάλο
Ήξερε όνο ν' αγαπά και τίποτα άλλο

Πήρα κι εγώ
πάρτε κι εσείς
το παιδικό χαμόγελο
του γελαστού μου αδερφού
γιατί ήταν και δικό σας

Κι αν κάποια μέρα σαν κι εκείνον να μπορούσα
με το χαμόγελο τον κόσμο να νικούσα
να'μουν απλός μικρός και γελαστός
με δίχως τίποτα μεγάλο
Να'ξερα μόνο ν' αγαπώ
Και τίποτα άλλο

12. Τα δύο αδερφάκια που αδικοχαθήκανε... 

Σωκράτης Μάλαμας

Τα δύο αδερφάκια
με τον Σωκράτη Μάλαμα
μουσική: Νίκος Μαστοράκης, στίχοι: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Κλάψατε χήρες κι ορφανά,κλάψτε βαθιά με πάθος
βραχνά βαρείτε, θλιβερά,ραγίσετε καμπάνες
ραγίσατε κι εσείς καρδιές,στην εκκλησία ελάτε,
ψάλτε παπάδες θλιβερά να πείτε τον Κανόνα,
στα δυο αδερφάκια τ`άτυχα,τα πολυαγαπημένα,
που παν αδικοθάνατα στου ωκεανού τα βάθη.

Φωτιά και πόνος και καημός!  Τι συφορά μεγάλη !
Τα ό,τι έπαθα εγώ τά 'παθε μάνα άλλη;
Παρακαλούσε κι έλεγε με πόνο,με λαχτάρα.
Να πιει κανείς τη θάλασσα,του ωκεανού το κύμα,
όλη την πίκρα του γιαλού,του πέλαγου την άρμη,
τα ό,τι έπαθα εγώ, τά 'παθε άλλη μάνα;

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

13.  Ο αδελφός στην ποίηση


Γιάννης Ρίτσος

Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο!!! 



Και να αδερφέ μου
με τον Μίλτο Πασχαλίδη
μουσική: Χρήστος Λεοντής, ποίηση: Γιάννης Ρίτσος

Και να αδερφέ μου
που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα
δε χρειάζονται περισσότερα.

Κι αύριο λέω θα γίνουμε
ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια
που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ' όλες τις καρδιές,
σ' όλα τα χείλη,
έτσι να λέμε πια
τα σύκα-σύκα
και τη σκάφη-σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι
και να λένε:
"Τέτοια ποιήματα
σου φτιάχνω εκατό την ώρα".
Αυτό θέλουμε κι εμείς.
Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
απ' τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο.

Δίσκος του Χρήστου Λεοντή και του Γιάννη Ρίτσου

14. Ο μικρός μου αδερφός


Ο μικρός μου αδερφός
με τον Μανώλη Λιδάκη 
μουσική: Ορφεας Περίδης, στίχοι: Θοδωρής Γκόνης

Ο μικρός μου αδερφός

Ένας άνθρωπος κλειστός
σαν παρατημένο σπίτι
ούτε φως, ούτε καπνός,
ούτε τζάμι στο φεγγίτη
ο μικρός μου αδελφός
ένας άνθρωπος κλειστός
σαν παρατημένο σπίτι.

Γράφει λόγια στο νερό
στα πηγάδια ρίχνει πέτρες
στου θεού το φιλιατρό
με σχοινιά τραβά δραπέτες
τους τραβά έξω στο φως
κι ύστερα φεύγει σκυφτός
στα βουνά στις μαύρες πέτρες.

Ορφέας Περίδης

15. Ο Μεγάλος Αδερφός

Big Brother
1984
βιβλίο του Τζωρτζ Όργουελ

Ο μεγάλος αδελφός
αφοι Κατσιμίχα

επιμέλεια βίντεο: Λάμπρος

 Ο Μεγάλος αδερφός
με τον Χάρη και ΠάνοςΚατσιμίχα
μουσική, στίχοι: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας

Πίσω απ’ τη ζωή που βλέπεις, πίσω απ’ τη ζωή
κρύβεται η άλλη, η άλλη ζωή

Και κάνει ότι νομίζει και ότι θέλει αυτή
κανείς δεν την ακούει, κανείς δε θα την δει,
μας βλέπει όμως συνεχώς και μας ακούει αυτή

Γνωρίζει ότι κάνεις, ακούει ότι πεις
σε λίγο θα ακούει κι αυτά που θα σκεφτείς

Και παίρνει αποφάσεις σ’ αόρατα συμβούλια
πάνω από συστήματα, λαούς και κοινοβούλια
πάνω απ’ τους ανθρώπους και πάνω απ’ τις ιδέες
πάνω από τα σύνορα και πάνω απ’ τις σημαίες

Οθόνες σιωπηλές στα μάτια μας κοιτάζουν
τα μάτια των παιδιών μας αρχίζουν και τους μοιάζουν
Στη μυστική τους γλώσσα μοιράζουν διαταγές
μοιράζουν κωδικούς και διαταγές

Είν’ ο μεγάλος αδερφός που μας ορίζει
είν’ ο μεγάλος αδερφός που αποφασίζει
κοιμήσου τώρα...

Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας

16. Τα δύο αδερφάκια


Σαρακατσαναίϊκο..

Τα δυο αδερφάκια ήμασταν
από γέροντες Σαρακατσαναίους

17. Ο αδελφός που χάθηκε

Αδελφάκια

δημοτικό τραγούδι

Που 'στε αδερφάκια 'λάτε δω
με τον Κώστα Μπατατολη
δημοτικό

"Που 'στε αδερφάκια 'λάτε 'δω τριγύρω από τε μένα
να μη με φάει ο σταυραετός κι αλίμονο σε μένα..
βρήκα το γρέκι αδειανό και το σκυλί χαμένο
και τριγυρίζω τα βουνά το νου μου έχω χαμένο..
αδέρφια φίλοι σύντροφοι στο σπίτι που πενθάτε
το σπίτι μαύρα να ντυθεί και σήμαντρα χτυπάτε.."

Σταυραετός

18.Τρία αδερφάκια

Δημοτικός χορος

Χορός ζωναράδικος

Παλληκάρια - Τρία αδερφάκια 
( Ζωναράδικοι χοροί Ρωμυλίας )

19. (Ρούσα Παπαδιά)
δυο αδέλφια αγκαλιασμένα

Δυο αδέρφια

 Δημοτικό τραγούδι

Ρούσα Παπαδιά (Σαν πήρα ένα κατήφορο)
με τον Τάκη Καρναβα
Δημοτικό τραγούδι

Σαν πήρα έναν κατήφορο, για δες, την άκρη το ποτάμι
και το ποτάμι, άντε ρούσα παπαδιά, και το ποτάμι ήταν θολό
και το ποτάμι ήταν θολό, θολό κατεβασμένο
σέρνει λιθά-, άντε ρούσα παπαδιά, σέρνει λιθάρια ριζιμιά

σέρνει λιθάρια ριζιμιά, δέντρα ξεριζωμένα
σέρνει και μια, άντε ρούσα παπαδιά, σέρνει και μια γλυκομηλιά
σέρνει και μια γλυκομηλιά, τα μήλα φορτωμένη
κι ανάμεσα, άντε ρούσα παπαδιά, κι ανάμεσα στους κλώνους της

κι ανάμεσα στους κλώνους της, για δες, δυο αδέλφια αγκαλιασμένα
να κλαίει η δό-, άντε ρούσα παπαδιά, τα κλαίει η δόλια η Ρούμελη
να κλαίει η δόλια η Ρούμελη, τα κλαίει ο κόσμος όλος
για δέστε τα, άντε ρούσα παπαδιά, για δέστε τα κακόμοιρα

για δέστε τα κακόμοιρα, για δέστε τα καημένα
αν δεν, άντε ρούσα παπαδιά, αν δεν φιλιόνταν ζωντανά
αν δεν φιλιόνταν ζωντανά, φιλιόνται πεθαμένα
για δέστε τα, άντε ρούσα παπαδιά, για δέστε τα κακόμοιρα

και μία άλλη παραλλαγή σε αυτό το θέμα!!!!


Από το μπλογκ της Κατερίνας Δεστάπα: Μετερίζι Κατερίνας-ΡΙΖΙΜΙΑ


http://meterizi12.blogspot.gr/2012/07/blog-post_03.html

Βόμβοι- αδέλφια ποταμόπνιχτα

επιμέλεια βίντεο: Κατερίνα δε.στα.πα

Σαν πήρα έναν κατήφορο στην άκρη στο ποτάμι
και το ποτάμι ήταν θολό, θολό κατεβασμένο!
Μάνα μουγκρίζουν τα βουνά, μάνα βογγάν οι λόγγοι
και κατεβάζει ο ποταμός στον τόπο αυτόν να πνίξει!

Δε σε θαρρούσα, ποταμέ, νερό να κατεβάσεις
και τώρα εσύ κατέβασες με θολωσιά μεγάλη!

Σαν πήρα έναν κατήφορο στην άκρη στο ποτάμι
και το ποτάμι ήταν θολό, θολό κατεβασμένο!

Σέρνει λιθάρια ριζιμιά, δέντρα ξεριζωμένα!
Σέρνει και μια γλυκομηλιά, τα μήλα φορτωμένη!
Άιντε, Ρούσα, παππαδιά

Κι ανάμεσα στους κλώνους της δυο αδέρφια αγκαλιασμένα
τα κλαίει η δόλια η Ρούμελη, τα κλαίει κι ο κόσμος όλος!

Για ιδέστε τα κακόμοιρα, για ιδέστε τα καημένα
αν δεν φιλιόνταν ζωντανά, φιλιόνταν πεθαμένα!



20. ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ: 
Αδέλφια μου , αλήτες, πουλιά 

και 

το Αίμα βάφτηκε κόκκινο


 Αδέλφια Μου, Αλήτες, Πουλιά
με τον Τόλη Βοσκόπουλο
μουσική: Τόλης Βοσκόπουλος, στίχοι: Ηλίας Λυμπερόπουλος

Αδέρφια μου, αλήτες, πουλιά
κι εγώ σαν κι εσάς στους ανέμους
γυρεύω χαμένα φιλιά.
Αδέρφια μου, αλήτες, πουλιά.

Όποιος εξόδεψε
γι’ αγάπη την καρδιά του
έβαλε μόνος του
φωτιά στα όνειρά του.
Ανάμεσα στ’ άστρα γυρεύει
χαμένα τραγούδια, φιλιά.
Αδέρφια μου, αλήτες, πουλιά

Αδέρφια μου, αλήτες, πουλιά
μονάχος τη νύχτα και γύρω βροχή
τα χαμένα φιλιά.
Αδέρφια μου, αλήτες, πουλιά.

Όποιος πληγώθηκε
βαθιά στα φυλλοκάρδια
χάνεται, χάνεται
στου πόνου τα σκοτάδια.
Ανάμεσα στ’ άστρα γυρεύει
χαμένα τραγούδια, φιλιά.
Αδέρφια μου, αλήτες, πουλιά.

Από την Ελληνική ταινία


και άλλη μία Ελληνική ταινία με σχετική σκηνή!!!
από το μπλογκ πάλι της Κατερίνας δε.στα.πα


Το αίμα βάφτηκε κόκκινο, του 1965

Το αίμα βάφτηκε κόκκινο
Ελληνική ταινία του 1965

Η σκηνή με τα αδέλφια και την βέργα (από το 13 και 30 ως... όπου θέλετε!!! )



21. Αδερφική αγάπη 

Αντιγόνη- Ισμήνη
Ειρήνη Παπά, Μάρω Κοντού

στην Αρχαία Τραγωδία

Αντιγόνη
του Σοφοκλή
ταινία  του Γιώργου Τζαβέλλα
με την Ειρήνη Παπά στον ομώνυμο ρόλλο

Η Αντιγόνη ζητάει από την αδελφή της Ισμήνη να θάψουν τον ετεροθαλή αδελφό τους Πολυνείκη. Η Ισμήνη αρνείται να παραβεί την απόφαση του νέου ηγεμόνα των Θηβών και θείου τους Κρέοντα, όμως η Αντιγόνη έχει πάρει την απόφαση της. Μερικές ώρες αργότερα ένας από τους φύλακες που φρουρούσαν το άταφο πτώμα, ανακοινώνει με τρεμάμενη φωνή στον Κρέοντα, ότι κάποιος έκανε σπονδές στον νεκρό και τον κάλυψε με σκόνη. Ο Βασιλιάς οργισμένος τον διώχνει. Ο φύλακας επιστρέφει μετά από μερικές ώρες έχοντας μαζί του την Αντιγόνη. 

H Αντιγόνη είναι βραβευμένη μαυρόασπρη ταινία του Γ. Τζαβέλλα παραγωγής 1961, βασισμένη στο ομώνυμο αρχαίο δράμα του Σοφοκλή με πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Παππά.
ΠΑΙΖΟΥΝ: ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ, ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ, ΙΛΥΑ ΛΙΒΥΚΟΥ, ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΗΣ




ΑΝΤΙΓΟΝΗ
ποίηση: από την συγγραφέα, Ζηνοβία Μαρνέζη


Πάνω στη πέτρα που θρηνούσε η Αντιγόνη
είδα χαραγμένη την οδύνη της
Αφουγράστηκα τα λόγια της τα πικρά
 "δεν γεννήθηκα για να μισώ αλλα για να αγαπώ"
Τα δάκρυά της έγιναν σπόροι θαμμένοι στη γη
για να βλαστήσουν σε καιρούς άλλους
Κι εγώ που γεννήθηκα
απ' το δάκρυ της μάνας μου 
και του πατέρα μου το γέλιο
Η μοίρα μου έταξε το δάκρυ μου να γίνεται γέλιο
και το γέλιο μου δάκρυ....
Να θρηνώ αιώνια τα αδέλφια μου τα άταφα
πεσμένα στο χώμα ..χωρίς σπονδές, χωρίς τιμές
Καταδικασμένη να πεθάνω ζωντανή σε σκοτειή σπηλιά
Κρυφά να φυτεύω τα δακρυά μου ,σπόρους σε άγονη πέτρα
και με τα γέλιο μου να τους ζεσταίνω να διώξω τη παγωνιά
κι η άνοιξη που κάποτε θα ρθεί 
να τους αγγίξει με το ζεστό της φιλί 
να ανθίσουν ............


Ζηνοβία 14-2-12





22. Αδερφός τον αδερφό χτυπάει

Γιώργος Νταλάρας

σε ρεμπέτικο σκοπό


Αδερφός τον αδερφο
με τον Γιώργο Νταλάρα
μουσική, στίχοι: Οδυσσέας Μοσχονάς

Γέμισε ατσάλι ο ουρανός κι η γη αγκομαχάει
κι ο αδερφός τον αδερφό μας βάλαν και χτυπάει

Στο φίλημά τους το στερνό πουλί πικρό λαλούσε
μια έβριζε τον ουρανό και μια τη γη κοιτούσε
Κάτω χτυπιέται το θεριό βαρύ και λαβωμένο
το τσακισμένο του κορμί κοιτάει ντροπιασμένο

Γέμισε ατσάλι ο ουρανός κι η γη αγκομαχάει
κι ο αδερφός τον αδερφό μας βάλαν και χτυπάει

23. Αδερφέ μου



σε ζεϊμπέκικο ρυθμό


Αδερφέ μου
με τον Γιώργο Παπαλεξάνδρου
μουσική: Γιώργος Λαουνάρος, στίχοι: Μπάμπης Σταμπούλογλου

Ρίξε για μενα μια στροφη πριν φύγεις αδελφέ μου
και μια θεση διπλα σου αν θελεις κρατησε μου
Δειξε στον χαρο τον ληστη τα αλανια πως γλεντανε
και με το βλεμμα τους ευθυ,τον θανατο κοιτανε

Μοιαζει με πελαγο η ζωη και μεις τα κυματα του
κι η τελευταια μας πνοη ζεϊμπεκικο θανατου
Ιδια σμιλεψαμε ζωη πανω στον ιδιο βραχο
μα στον στερνο σου τον χορο με αφησες μοναχο

Μοιαζει με πελαγο η ζωη και μεις τα κυματα του
κι η τελευταια μας πνοη ζεϊμπεκικο θανατου
Κι οταν τα φερει ο καιρος και ξανανταμωθουμε
της μανας νανουρισματα ψιθυριστα θα πουμε

Ρίξε για μένα μια στροφή πριν φύγεις αδελφέ μου...

24. Αδέρφια δίχως χάδια, 


Παιδί - εργάτης


που εργάζονται στα σκοτεινά

Το νυχτερινό σχολάν
με τον Γιώργο Νταλάρα
μουσική: Λίνα Νικολόπουλου, στίχοι: Αντώνη Σαμαράκη


'Ωρα έντεκα και κάτι, το νυχτερινό σχολά

κει που πέρναγες διαβάτη κι ήταν όλα σκοτεινά

άξαφνα ένα φως τα λούζει, ξεπροβάλλουν τα παιδιά

μάγουλα από το κρύο μπούζι, ποδαράκια σαν κλαριά



Ώρα έντεκα και κάτι τα εργατόπαιδα σχολάν

στάσου προσοχή, διαβάτη, ήρωες μικροί περνάν



Σαν φυσά το ξεροβόρι και λυγίζουν δω και κει

άλλοι δίχως πανωφόρι, άλλοι ακόμα νηστικοί

αδερφάκια κουρασμένα απ' τη δύσκολη ζωή

όλη μέρα βουτηγμένα στις καπνιές και στη βουή



Μες στη νύχτα τώρα πάνε στο σκοτάδι το πηχτό
τα παιδιά που πολεμάνε για το μεροκάματο
χέρια βρώμικα απ' τα λάδια , μάτια κατακόκκινα
αδερφάκια δίχως χάδια με σφαγμένη την καρδιά

25. Αδερφέ, κράτα και μην λυγίσεις


Μην λυγίσεις... κοίτα τον ήλιο 

Κράτα αδερφέ μου
με τον Κώστα Παπασύκα
μουσική, στίχοι: Κώστας Παπασύκας


Κράτα αδερφέ μου και μη λυγίσεις
κόντρα στον άνεμο και τη φωτιά
κι αν σ' απειλήσουν μη προσκυνήσεις
κράτα αδερφέ μου , κράτα γερά

Κράτα αδερφέ μου κι αν έρθουν λύπες
κι άμα σε ζώσουν ανήμερα θεριά
για όλα τα δάκρυα τις κρύες νύχτες
κράτα αδερφέ μου , κράτα γερά

Κοίτα τον ήλιο που ανατέλλει
εκεί ψηλά στο βουνό
μια καινούρια μέρα , ένας νέος κόσμος
μια ζωή δίχως τελειωμό

Κοίτα τον άνεμο αλλάζει
διώχνει μακρυά την συννεφιά
μιά καινούρια μέρα , γλυκοχαράζει
και κάποιος σου χαμογελά

Κράτα αδερφέ μου ότι κι αν γίνει
μη φοβηθείς από αμέτρητους εχθρούς
δες πιο καλά μες στο καμίνι
ειν΄περισσότεροι με μας παρά μ' αυτούς

Κράτα αδερφέ μου κι αν τρέξει αίμα
αν σε πληγώσει ότι πιότερο αγαπάς
έχει γραφτεί κι είναι γιά σένα
θα 'ναι στενό το μονοπάτι που τραβάς

Κοίτα τον ήλιο που ανατέλλει
εκεί ψηλά στο βουνό
μιά καινούρια μέρα , ένας νέος κόσμος
μιά ζωή δίχως τελειωμό

Κοίτα τον άνεμο αλλάζει
διώχνει μακρυά την συννεφιά
μιά καινούρια μέρα , γλυκοχαράζει
και κάποιος σου χαμογελά


26. για τα αδέρφια που χαθήκανε μαζί



μοντέρνα μουσική

Για τα αδέρφια που χαθήκανε νωρίς
με τους Active Member 
μουσική, στίχοι: B.D Foxmoor, Μιχάλης Μυτακίδης

Οι πιο πολλοί δεν θα θυμάστε αυτά που τότε είχα πει 

και με αναγκάζετε ξανά να σας χαλάσω τη γιορτή 

το βόλεμά σας και την ατέλειωτη χαρά 

κι ό,τι είχα αφήσει απ' την προηγούμενη φορά. 

Τα ίδια μάτια με την τόση αδιαφορία 

καλά στημένη και η αλώβητη ιστορία 

βλέπεις τώρα είναι μπανάλ η ωμή ολιγαρχία 

κυβερνάει η γκλαμουριά και η σινιέ αληταρχία. 



Η ευκολία τα λεφτά πανίσχυρο το τέρας 

μα για τα αδέρφια μου δε φτάνει ο αέρας 

τους μοιάζει η φτώχεια φυλακή και ζητούν την ευκαιρία 

να ξεφύγουν από αυτή την τιμωρία. 
Και πάν' εκεί, φυτώριο, καλό, εντατικό, 
σε ένα κολέγιο που λες ιδιωτικό 
λαμπρό το μέλλον γιάπης με φράγκα 
κι αν την χωθείς και σε στοά σε κάνουν μάγκα. 

Τη λέν παιδεία, τι κοροϊδία 
λαπαδιασμένα τα όνειρά τους τι αηδία 
αυτά τα αδέρφια χάνονται εδώ στο δυο χιλιάδες 
και φταίτε εσείς ρε πατεράδες και μανάδες. 

Για τα αδέρφια που χαθήκανε νωρίς 
δεν φτάνει μόνο της λύπης το τραγούδι 
τα λάθη σας να ξέρεις πως δεν σβήνουνε 
μοναχά με ένα δάκρυ ή ένα λουλούδι. 
Γι' αυτά αδέρφια που χαθήκανε νωρίς 
κοιτάω τον ουρανό και σιγοτραγουδάω 
και αφού νοιώθω την καρδιά μου να πονάει 
δεν ξεχνάω και εκδίκηση ζητάω. 

Αλλού γιορτάζουνε αλλιώς γι' αυτό και εγώ στάνταρ τρελός 
σκάω ακάλεστος και έχει ο Θεός. 
Παιχνίδια εδώ πολιτικά κι ας έχει έδρανα αδειανά 
είν' η πορεία σταθερή στο πουθενά. 
Γιουροκουρέλια από εδώ το μισοφέγγαρο από εκεί 
και πάνω απ' όλα η μαμά Αμερική 
νοιώθω καλά που είμαι απ' την χώρα σου Σωκράτη 
κι ας έχω τσίμπλα στο ένα μάτι. 

Μα δε βαριέσαι πόσα αδέρφια να χαθούνε 
οι υπόλοιποι ίσως να μπορούνε απ' το PC τους 
και να αλλάζουν τη ζωή τους 
με κοκτέλα χημικών, παραγωγή τους. 
Με λίγο clubbing πρασινοκόκκινα μαλλιά 
πίσω κουφάλες θα μας βάλουν τα γυαλιά 
αυτοί τα πάνε πιο καλά στους αριθμούς 
θα μας κερδίσουν στους μαρμάρινους σταυρούς. 

Κι είναι τα αδέρφια μου πιστοί σαν καταναλωτές 
φανατικοί των show τηλεθεατές 
άλλοι ντιλέρια μπορεί και δικηγόροι 
το ίδιο μου κάνει κι ας αλλάζουνε οι χώροι. 
Άλλοι μπράβοι και μες την νύχτα καθώς πρέπει 
αφού η φτώχεια η πουτάνα το επιτρέπει 
άλλοι φορέσανε στολή για εκείνους ντρέπομαι πολύ 
άλλοι τελειώσαν όποια να 'τανε σχολή. 

Άλλοι γιατροί και επιχειρηματίες 
άλλοι στον τόκο τα λεφτά και εγκληματίες 
μα δεν τ' αντέχω ρε παιδιά εγώ σας έζησα αλλιώς 
γι' αυτό σας λέω ότι δεν είμαι τυχερός. 
Έμεινα εδώ να τραγουδάω και σας ρωτάω 
τελικά από ποιους εκδίκηση ζητάω 
από εκείνους που ξέρουμε ότι φταίνε 
ή από εκείνους που τριγύρω πάλι κλαίνε.

27. Έχω όλες τις αδελφές μου μαζί μου



Ξένο τραγούδι

 We Are Family 
από τις Sister Sledge 

Με δική μου μετάφραση: 
We are family                                Είμαστε οικογένεια
I got all my sisters with me              έχω όλες τις αδελφές μου μαζύ μου
We are family
                               Είμαστε οικογένεια 
Get up ev'rybody and sing              Σηκωθήτε όλοι και τραγουδήστε

Ev'ryone can see we're together       Όλοι μπορείτε να δείτε ότι είμαστε 


μαζύ
As we walk on by                          καθώς προχωρούμε μπροστά
(FLY!) and we fly just like birds of a feather  (ΠΕΤΑΜΕ) και πετάμε 


σαν πουλιά ενός φτερού
I won't tell no lie                             Δεν θα πω ψέμμα
(ALL!) all of the people around us they say     (ΟΛΟΙ) όλοι οι άνθρωποι  γύρω μας λένε
Can they be that close               Είναι δυνατόν νάναι (αυτές) τόσο κοντά
Just let me state for the record  Αφήστε με να πω μόνον για να ακουστεί

We're giving love in a family dose                δίνουμε αγάπη σε μία δόση   οικογένειας (στην οικογένεια)

Living life is fun and we've just begun   Ζώντας την ζωή είναι  


διασκάδαση και μόλις ξεκινήσαμε (να την ζούμε έτσι)

To get our share of the world's delights  Να πάρουμε το μερίδιό μας στις απολαύσεις του κόσμου 

(HIGH!) high hopes we have for the future   (υψηλές) υψηλές (μεγάλες) ελπίδες έχουμε για το μέλλον
And our goal's in sight                       Και ο στόχος μας είναι φανερός
(WE!) no we don't get depressed  (Εμείς) όχι δεν αισθανόμαστε πίεση
Here's what we call our golden rule  Ιδού αυτό που λέμε χρυσούς κανών

Have faith in you and the things you do           Έχε πίστη στον εαυτό σου και  στα πράγματα που κάνεις
You won't go wrong                          Δεν θα τα πας άσχημα
This is our family Jewel                     Αυτή είναι η οικογένεια Κόσμημα




28. Αφοσιωμένες αδερφές



Ξένο τραγούδι

Αδερφές, αδερφές
με τις δίδυμες αδερφές Tia Landry and Tamera Campbell 
του Ίρβινγκ Μπερλιν

Μετάφραση δική μου: 
Sisters, sisters                                              Αδελφές, αδελφές,
There were never such devoted sisters,            Ποτέ δεν υπήρχαν τόσο                     αφοσιωμένες αδελφές

 Never had to have a chaperone, no sir,    Ποτέ δεν χρειάστηκε συνοδός,  όχι κύριε, 
I'm there to keep my eye on her     Είμαι εδώ για να την προσέχω
Caring, sharing                              Να την φροντίζω, να μοιράζόμαστε

Every little thing that we are wearing           Κάθε μικρο πραγματάκι που φοράμε

When a certain gentleman arrived from rome        Όταν καποιος έφθασε  από την Ρωμη

She wore the dress, and I stayed home       Αυτή φόρεσε το φόρεμα και  εγώ έμεινα σπίτι 
All kinds of weather, we stick together           Όλων των είδών τα φτερα,  μείναμε (κολλήσαμε) μαζύ
The same in the rain and sun        Το ίδιο και στην βροχή και στον ήλιο
Two different faces, but in tight places         Δυο διαφορετικά πρόσωπα,  αλλά στους ίδιους σχεδόν χώρους
We think and we act as one            Σκεφτόμαστε και ενεργούμε σαν μία
Those who've seen us                              Εκείνοι που μας έχουν δει
Know that not a thing could come between us        Γνωρίζουν ότι τίποτε  δεν μπορεί να μπει αναμεσά μας
Many men have tried to split us up, but no one can                    Πολλοί  προσπάθησαν να μας χωρίσουν, αλλά κανείς δεν μπορεσε

Lord help the mister who comes between me and my sister          Κυριε,  βοήθηε τον άνθρωπο που θα μπει ανάμεσα σε μένα και την αδελφή μου  

And lord help the sister, who comes between me and my man       Και Κύριε, βοήθησε την αδελφή που θ αμπει ανάμεσα σε μένα και στον άνθρωπό μου



29. Αδέρφια στον πόλεμο.... στο βάπτισμα του πυρός

Πόλεμος

Ξένο τραγούδι

Βrothers in arms, αδέλφια στα όπλα
των Dire Straits

Μετάφραση δική μου: 
These mist covered mountains       Αυτή η ομίχλη που καλύπτει βουνά
Are a home now for me                Είναι  σπίτι  τώρα για μένα
But my home is the lowlands        Αλλά το σπίτι μου είναι στα πεδινά

And always will be                       Και πάντα θα είναι
Some day you'll return to              Κάποια μέρα θα επιστρέψω στις
Your valleys and your farms          Κοιλάδες μας και στις φάρμες μας
And you'll no longer burn              Και εσεις  δεν θα τις καίτε πλέον
To be brothers in arms                  Για να είστε αδέλφια στα όπλα

Through these fields of destruction  Μέσω αυτών των πεδίων της 

καταστροφής 
Baptisms of fire                             Βαπτισμοί φωτιάς
I've witnessed your suffering           Ήμουν μάρτυρας των πόνων σας
As the battles raged higher               Καθώς οι μάχες κυμμαίνανε την 

ένταση τους
And though they hurt me so bad      Και αν και με πληγώνουνε  τόσο 
                                                                              άσχημα
In the fear and alarm                       Στον φόβο και στην κατάσταση του 
συναγερμού
You did not desert me                     Εσείς δεν με εγκαταλείψατε
My brothers in arms                        Αδέλφια μου στα όπλα

There's so many different words      Υπάρχουν τόσο διαφορετικές λέξεις
So many different songs                  Τόσα διαφορετικά τραγούδια
We have just one world                   Εμείς έχουμε μόνον μία λέξη
But we live in different ones             αλλά ζούμε σε διαφορετικές 
λέξεις
Now the sun's gone to hill                Τώρα ο ήλιος πήγε προς τον λόφο
And the moon's riding high               Και το φεγγάρι ανεβαίνει ψηλά
Let me bid you farewell                    Άφησέ με να σε αποχαιρετήσω

Every man has to die                         Ο κάθε άνδρας πρέπει να  πεθάνει
But it's written in the starlight    Αλλά είναι γραμμένο στο φεγγαρόφωτο
And every line on your palm     Και κάθε γραμμή στην παλάμη σου
We're fools to make war           Είμαστε ανόητοι να κάνουμε πόλεμο
On our brothers in arms            Στους αδελφούς μας στα όπλα



30. Φαντάσου όλοι οι άνθρωποι να ζούσαν ειρηνικά... σαν αδέρφια!!! 


Ξένο τραγούδι

Φαντάσου, Imagine
του Τζων Λέννον

με δική μου μετάφραση:
Imagine there's no heaven            Φαντάσου ότι δεν υπάρχει παράδεισος
It's easy if you try                        είναι εύκολο αν προσπαθήσεις
No hell below us                         (δεν υπάρχει ) κόλαση από κάτω (μας)
Above us only sky                       (υπάρχει) από πάνω μόνον ουρανός
Imagine all the people living for today  Φαντάσου όλοι οι άνθρωποι  να
ζουν για το σήμερα

Imagine there's no countries          Φαντάσου ότι δεν υπάρχουν χώρες
It isn't hard to do                          δεν είναι δύσκολο (να το φανταστείς)
Nothing to kill or die for               Τίποτε για το οποίο να σκοτώσεις ή
για το οποίο  να πεθάνεις
And no religion too                       Kαι καμμία θρησκεία επίσης
Imagine all the people living life in peace   Φαντάσου όλοι οι άνθρωποι
                                                          να ζουν την ζωή τους εν ειρήνη

You, you may say                                     Ίσως πεις ότι είμαι                                            
I'm a dreamer, but I'm not the only one   ονειροπόλος, αλλά δεν είμαι ο 
μόνος
I hope some day you'll join us                   Ελπίζω κάποια μέρα να
                                           έρθεις μαζύ μας (να ενωθείς μαζύ μας)
And the world will be as one                     Και ο κόσμος θα γίνει ένας

Imagine no possessions                             Φαντάσου καθόλου κτήσεις
                                                 (κτήματα,αποκτήματα)
I wonder if you can                                   αναρωτιέμαι , αν μπορείς
No need for greed or hunger                      Καμμία ανάγκη για
                                                απληστεία ή πείνα
A brotherhood of man                               Μία ανθρώπινη αδελφότητα
Imagine all the people sharing all the world      Φαντάσου όλοι οι 
άνθρωποι να μοιράζονται όλον τον κόσμο


You, you may say                                     Ίσως πεις ότι έιμαι                                                
I'm a dreamer, but I'm not the only one   ονειροπώλος, αλλά δεν είμαι ο 
μόνος
I hope some day you'll join us                   Ελπίζω κάποια μέρα να
                                           έρθεις μαζύ μας (να ενωθείς μαζύ μας)
And the world will be as one                     Και ο κόσμος θα γίνει ένας



Παραθέτω την μετάφραση από το www.stixoi.info
Φαντάσου (Imagine, John Lennon)

Φαντάσου πως δεν έχει
παράδεισο μετά
και ότι δεν υπάρχει
της κόλασης φωτιά
και ότι όλες κι όλοι
ζούμε στο παρόν…

Τα σύνορα, οι θρησκείες
να έχουνε χαθεί,
να μην υπάρχει λόγος
ψυχή να σκοτωθεί.
Φαντάσου πως ο κόσμος
ζει ειρηνικά…

Κι αν είμ’ ονειροπόλος,
κι άλλων όνειρα είν’ αυτά.
Ελπίζω να ’ρθεις μαζί μας
κι όλα θα ’ναι ένα μετά.

Φαντάσου η ιδιοκτησία
ν’ ανήκει πια στο χτες,
η πείνα, η απληστία
να είναι περιττές.
Φαντάσου όλος ο κόσμος
να ’ναι ολονών…

Κι αν είμ’ ονειροπόλος,
κι άλλων όνειρα είν’ αυτά.
Ελπίζω να ’ρθεις μαζί μας
κι όλοι θα ’ναι ένα μετά.

Μετάφραση: Αφροδίτη Γιαννάκη


31. Τα αδέλφια δεν χωρίζουνε

Πόλυ Πάνου

Το τελευταίο τραγούδι!!!

Τ'αδέλφια δεν χωρίζουνε
με την Πόλυ Πάνου
μουσική: Απόστολος Καλδάρας, στίχοι: Κώστας Βίρβος

επιμέλεια βίντεο: Κατερίνα Δε.Στα.Πα

Είμαστ’ αδέλφια, μιας μάνας γέννα,
στις φλέβες τρέχει το ίδιο αίμα.
Κι αν χώρια τώρα σαν ξένοι ζούμε,
πάλι μια μέρα θ’ αγκαλιαστούμε.

Τ’ αδέλφια δε χωρίζουνε,
η μοίρα το ’χει γράψει·
κι ανάμεσά τους όποιος μπει
φωτιά να τονε κάψει.

Όποιο συμφέρον κι αν μπει στη μέση,
να μας χωρίσει δεν θα μπορέσει.
Σ’ αυτό τον κόσμο όλα συμβαίνουν,
τ’ αδέλφια όμως αδέλφια μένουν.

Τ’ αδέλφια δε χωρίζουνε,
η μοίρα το ’χει γράψει·
κι ανάμεσά τους όποιος μπει
φωτιά να τονε κάψει.

Είμαστ’ αδέλφια, μιας μάνας γέννα,
στις φλέβες τρέχει το ίδιο αίμα.
Μπορεί καθένας δρόμο ν’ αλλάζει,
μια μάνα όμως μας αγαλιάζει.

Τ’ αδέλφια δε χωρίζουνε,
η μοίρα το ’χει γράψει·
κι ανάμεσά τους όποιος μπει
φωτιά να τονε κάψει.

Και τελειώσαμε  αισιόδοξα  με  το τραγούδι αυτό...


Ευχόμαστε τα αδέρφια να μην χωρίζουνε ποτέ!!!



Λάμπρος

- Με αγαπάς;
- Σε αγαπώ
- Και εγώ σε αγαπώ!!!!


16 σχόλια:

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Έχω δύσκολη μελέτη όταν γυρίσω.
Αντέχω!

lampros lampinos είπε...

Xαίρομαι που αντέχεις....
θα περιμένω...
Η ανάρτηση το ίδιο...
Την αγάπη μου!!!
Φιλάκια της!!!

Βίκυ είπε...

Τι πλούσιο αφιέρωμα!!!Μα κάλυψες παντοιοτρόπως!!!!!!

lampros lampinos είπε...

Bίκυ μου... ευχαριστώ πολύ...
Μου άρεσε πολύ το παντοιοτρόπως.. να το μάθω και "γω... ....
να το λέω!!!

Τέλος πάντων... ευχαριστώ.. ελπίζω να σου αρέσουν και οι επόμενες αναρτήσεις με το καλό!!!

Ανώνυμος είπε...

ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΕς ΟΙ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙς ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΚΑΛΥΨΗ , ΜΠΡΑΒΟ ΣΑς ....ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ !!

ΖΗΝΟΒΊΑ ΜΑΡΝΕΖΗ

lampros lampinos είπε...

Αγαπητή Ζηνοβία,
καλή μου συγγγραφέας!!!!
Εγώ σε ευχαριστώ πολύ που επέτρεψες να αναρτήσω το ποίημά σου στην ανάρτηση αυτή...και έτσι έγινε ακόμα καλλίτερη!!!!
Ευχαριστώ πολύ!!!
Χαίρομαι που σου άρεσε η ανάρτηση!!!.... το θέμα ήταν μεγάλο... και δεν μπορούσα παρά να κάνω μία ΜΕΓΑΛΗ ...ανάρτηση!!!

Ευχαριστώ πολύ που με τίμησες με την παρουσία σου!!!
Λάμπρος, μουσικός

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Εγώ, τι να πω; Μελετάω αργά αργά και με δόσεις... λόγω ευαισθησίας του θέματος.
Ξανά "Ευχαριστώ!"

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Λάμπρο, πολύ δυνατή ανάρτηση! Με διέλυσες! Κράτησα εκρεμότητες το θεατρικό και την μετάφραση των ξένων. Άλλη στιγμή. Δε χωράει άλλο απόψε... Ξεχείλισα...
Εκείνο το πολεμικό καταργήθηκε στην χώρα μας, λέει.
Λάμπρο, δεν έχει ανακαλυφθεί η λέξη γι' αυτή την ανάρτηση, ακόμα!
Της αξίζει βράβευση. Δεν ξέρω ποιος, δεν ξέρω πως, από μένα έχεις το χρυσό!

lampros lampinos είπε...

1ο.
Αγαπητή μου φίλη Κατερίνα δε.στα.πα,
Δεστάπα;;;....
Ευχαριστώ πολύ που μου έδωσες την ιδέα για αυτήν την "δυνατή ανάρτηση"!!!
Ευχαριστώ πολύ που "μελετάς αργά αργά με δόσεις" και της δίνεις τόση σημασία!!!
Και εγώ ξανά ευχαριστώ πολύ!!!

lampros lampinos είπε...

2ο σχόλιο
Αγαπημένη φίλη, Κατερίνα δε.στα.πα!!!
... Ήταν τόσο δυνατό που ... διαλύθηκες... πόσο λυπάμαι... δεν το είχα σκεφθεί!!!... Η ανυπομονησία μου για να το σχολιάσεις... ... τι να πω!!! Εμείς οι καλλιτέχνες... θέλουμε άμεσες κριτικές!!!...

Για το πολεμικό... που καταργήθηκε.. δεν γνωρίζω... Θα κοιτάξω να σου κάνω μετάφραση των ξένων τραγουδιών.. για να μην τρέχεις.... (Ευκαιρία να εξασκήσω τα αγγλικά μου!!! )

Όσο για το "χρυσό.." ... από σένα...
με τιμάς ιδιαιτέρως... !!! Γνωρίζω ότι γνωρίζεις πάρα πολλά στο θέμα Ιντερνετ, Μπλογκ, Φέις... μια που είσαι χρόνια στον χώρο!!! Οπότε... το ¨χρυσό" σου είναι για μένα πάρα πολύ πολύτιμο!!!
Ευχαριστώ !!!!

Μετά τιμής, (μάλλον... φιλικά!!!)
Λάμπρος, μουσικός

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Λάμπρε, μουσικέ μου, έπεσες σε "καθυστερημένη" κριτικό.
Τέτοια θέματα, δεν χωράνε κριτική, ούτε σχόλια, ειδικά όταν το θέμα σε πονάει και ματώνει.
Ο αδελφός μου έκλεισε 3 μήνες προχθές, στις 30.
Μπαινοβγαίνω όταν αντέχω, κι όταν δεν αντέχω, όπως σήμερα, όπως αύριο, όπως στο μέλλον...
Δεν θα βρίσκεις πάντα ίχνη μου, γιατί η "κριτική" μου, όπως την λες, είναι μακράς διαρκείας, εφόσον καλύπτεις όλο το φάσμα για τ' αδέλφια, κι έχω ακόμα άλλα 4.
Ανοιχτί και πονεμένο κεφάλαιο αυτό για μένα, γιατί δεν είχα κανένα κοντά μου.
Τα όνειρά μου, να παίξουμε σαν παιδιά, τα είχα ακουμπήσει στα γεράματά μας, αλλά δυστυχώς η ζωή αποφασίζει αλλιώς.
Χρυσό, Λάμπρε, όσο χρυσό είναι και το θέμα σου!
Άσε τις τιμές και τον χώρο. Τελευταία τρύπα της φλογέρας, κι αυτή "βουλωμένη".
"Καλή συνέχεια", αν χαθούμε λόγω καλοκαιριού και ξανά "Σ' ευχαριστώ" από καρδιάς!
Την μετάφραση θα μπορούσες να την αποφύγεις, μα θα είναι ένας τόνος παραπάνω σ' εκείνο τον βαθμό... και χρήσιμο για μένα και για όσους μπαίνουν στην σελίδα σου.
Και μετά, πέρνα απ' το ταμείο...
Ά, ρε, Λάμπρε! Αν ήξερες τι καταθέσεις... και τι θησαυρούς κρύβουν τα μπλογκ!
Λάθος! Όχι, εσύ!
Α, ρε, κόσμεεε!
Εσύ ξέρεις, απ' ότι φαίνεται, απ' την δουλειά σου, γι' αυτό την καταθέτεις και "Εύγε" σου!

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Τα λόγια, όσο και η μετάφραση, τσακίζει κόκαλα! Υπέροχα!
Πολύ ωραίες επιλογές!
Για μένα αυτή η ανάρτηση παραμένει ανοιχτή, Λάμπρο!
Ότι ξαναβρεις σχετικό, "ράψε"...!
Πολλοί οι τόνοι και οι ευχές!

lampros lampinos είπε...

Κατερίνα μου, δε.στα.πα μου!!!
Ποταμέ μου!!!!! Τι να απαντήσω σε αυτόν τον ποταμό!!!!!!!!!!!!

Με έναν άλλον ποταμό!!!!... Δεν μπορώ να πω ένα σκέτο ευχαριστώ!!!

Κατερίνα μου!!!! Δεν ξέρεις πόση χαρά είχα όταν πρωτοείδα το πρώτο σχόλιο σε αυτό μου το μπλογκ!!!!... Από έναν άγνωστο...

Ακόμα έχω την ίδια χαρά... όταν σχολιάζουν την δουλειά μου στο μπλογκ!!! ...Γιατί δεν ξέρω πως.... μου βγαίνει πολλή πολλή δουλειά!!!!...

Λοιπόν... δεστάπα;;;... Δεσταπα... πάμε!!!!
Είσαι η πλέον κατάλληλη κριτικός μια που έχεις τόσα αδέλφια!!! Το θέμα είναι όλο δικό σου!!!

(Πολύ στενοχωρέθηκα για τον αδελφό σου... Ζωή σε σας, εύχομαι!!!!...)

Και αυτό σίγουρα (τα πολλά αδέλφια) σε έκανε να είσαι πιο ευαίσθητη στην κριτική!!! και στο θέμα της ανάρτησης!!!

Αφού μου λες ότι θα μπαινοβγαίνεις... όλα καλά... !!! Θα πάψω να είμαι και ανυπόμονος!!!

Τι κρίμα που δεν είχες κοντά σου εν τέλει αδέλφια... παρ' ότι είχες!!!!! Όνειρα μείνανε και οι ελπίδες σου, ελπίδα μου... πόσο κρίμα!!!!
Υπάρχουν όμως και πολλές τέτοιες περιπτώσεις σαν την δική σου!!! Αυτό δεν είναι βέβαια παρηγορητικό για σένα... ναι... αλλά.. υπάρχουν...

Το χρυσό... μου άρεσε πάρα πολύ!! ναι... ό,τι πρέπει!!!....

Επίσης, είναι γεγονός ότι είσαι πολύ καιρό στον χώρο του Ίντερνετ... και γνωρίζεις και τις χαρές του και τις λύπες του... έχεις πείρα που λέμε... οπότε.. το χρυσό που λες ή η κριτική σου... ή ό,τι πεις... μετράει για μένα... και ας μην σου αρέσει... (φλογέρα... !!!????)

Ευχαριστώ για το "Καλή συνέχεια"... ελπίζω να είναι καλή και μόνον καλή... γιατί και εγώ... μαθαίνω και τις πίκρες αυτού μέσου!!!... εκτός από τις υπέροχες χαρές του!!!

Ευχαριστώ για το "Ευχαριστώ από καρδιάς!" σου!!! Θα το φυλάξω στην καρδιά μου ... και στο μπλογκ μου...όσο αυτό θα υπάρχει!!!

Θα μπορούσα να αποφύγω την μετάφραση... αλλά... πολλά θα μπορούσα να αποφύγω... αλλά... δεν μπορώ να σε αφήσω να παιδευτείς... Όχι!!! Σκοπός μου είναι να βοηθήσω τους φίλους μου να διασκεδάσουν με τις αναρτήσεις μου...κι όχι να παιδευτούν!!!!

Αντέχεις ακόμα;;;... Συνεχίζω...

Δεν γνωρίζω ακόμα τους θησαυρούς και τις καταθέσεις των μπλογκ... Όχι... ακόμα ανακαλύπτω... και μου αρέσει πάρα πάρα πολύ αυτό που βρίσκω... Ελπίζω να βρω και άλλα... και άλλα!!!

Εγώ... δεν ξέρω τίποτε... (την δουλειά μου που λες... )... -ας κάνω λίγο τον Σωκράτη!!!!- ....
Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν μπορώ κάνω διαφορετικά την δουλειά αυτή!!!!
Μόνον έτσι!!! Δεν ξέρω γιατί... ούτε μπορώ να το σκεφθώ!!! Ούτε με ενδιαφέρει να βγάλω συμπέρασμα!!!

Φαίνεται έτσι είμαι... έτσι είναι ... έτσι πρέπει!!!!????

Ίσως κάποιοι σκέφτονται: "Τώρα, γιατί κάνει τέτοιες αναρτήσεις... Τόσο μεγάλες!!!!! Τι θέλει να μας δείξει... κλπ κλπ κλπ"

Δεν ξέρω γιατί!!!! Έτσι βγαίνουν... ίσως , κάποτε... όταν δεν θάχω πολύ χρόνο να είναι πιο... μικρές, ταπεινές... ασήμαντες;;;;... δεν ξέρω...

Πάντως... έτσι είναι τώρα!!!

Τέλος, καλή μου Κατερίνα... και πάλι θάχω τύψεις που σε καθηστερώ... από τον όμορφο κόσμο του Ίντερνετ... ... αυτά...

Καλή μου φίλη ... πολύ σε ευχαριστώ!!!

Λαμπρ., μουσικός

lampros lampinos είπε...

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012 12:52:00 π.μ. EEST

Aπαντώ στο 4ο σχόλιό σου!!!

Κατερίνα... ευτυχώς αυτή θάναι μικρή!!!...(Η απάντηση στο σχόλιό σου!)
Λοιπόν:

Χαίρομαι που σου άρεσαν τα λόγια, και η μετάφραση!!!... χαίρομαι που βρήκες ωραίες τις επιλογές μου... Επαναλαμβάνω.. μου πήρε πολύ πολύ χρόνο!!!.... και χαίρομαι που δεν πήγε χαμένος!!!

Ναι, καλή μου... και για μένα αυτή η ανάρτηση... (όπως θα είδες... μόλις σήμερα πρόσθεσα το ποίημα της καλής μου συγγραφέας Ζήνοβίας Μαρνέζη "Αντιγόνη") θα παραμείνει ανοιχτή... όπως όλες οι άλλες αναρτήσεις μου... και οι σελίδες μου με τα τραγούδια των τάξεων του σχολείου αλλά και οι άλλες σελίδες...
γιατί .. απ' ότι είδα τα τραγούδια δεν τελειώνουν ποτέ!!!... Οπότε... αν ξαναβρώ, βρω κάτι σχετικό... σίγουρα θα το "ράψω"!!!!....

Ευχαριστώ για τους τόνους !!!! και τις ευχές!!!
Ευχαριστώ και πάλι για όλα!!!

Καλή μου...
Με την φιλία μου,
Λάμπρος, μουσικός

Κατερίνα δε. στα. πα. είπε...

Υπογραφή παρουσίας μου, μόνο!
Όλα τα άλλα εννοούνται.
Ας κρατήσουμε τον αντίλαλο της ανάρτησης, Λάμπρο, που με τόσο μεράκι έχτισες!...

lampros lampinos είπε...

Έγινε Δεστάπα... έγινε!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...