Νανουρίσματα σε όλες τις μορφές τους... (βασισμένα στις επιλογές της φίλης Κατερίνας Δεστάπα)
Τον κοιμήσαμε τον μπέμπη!
Έλα ύπνε και πάρε το (από την Θράκη)
με την Δώρα Πετρίδη
Νάνι, νάνι-νάνι, νάνι-νάνι.
Έλα ύπνε μου πάρε το
κι άμε το στους
μπαξέδες
και γέμισε τους κόρφους του
λουλούδια, μενεξέδες.
Και από του πονεί να γιάνει
Κοιμήσου και παρήγγειλα
στην Πόλη τα προικιά σου
στα Γιάννενα τα ρούχα σου
και τα χρυσαφικά σου
Νάνι, νάνι, το χρυσό μου το φυντάνι
Ελπίζω να ευχαριστηθείτε την ποίησή τους...
Όταν η νύχτα πέφτει, ζωντανεύουν οι ήρωες των παραμυθιών!!!
Νανούρισμα για ορφανό παιδί
με την Αστραδενή
("Η προσωπική μου ερμηνεία ενός αμανέ που άκουσα
κάποτε από τη Μαρίκα Πολίτισσα", λέει η Αστραδενή)
Αρκετά λυπητερό... αλλά... νανούρισμα !
Κοιμήσου, ορφανό παιδί, και δάκρυα μην χύνεις, της τύχης σου ήταν γραφτό, καλέ, ορφανό να μείνεις. Κοιμήσου, ορφανό μωρό, νάνι. Παιδί μου, την μανούλα σου στον Άδη την πηγαίναν, είχε τα μάτια ανοιχτά και έκλαιγε για σένα. Κοιμήσου, ορφανό μωρό, νάνι.
Προσευχούλα πριν τον ύπνο....
Στο σχολείο, έχω βάλει ένα νανούρισμα στα τραγούδια των παιδιών, για κάθε τάξη...
Τι παραμύθι να σου πω, ποια ιστορία,
να κοιμηθείς και να έχεις όνειρα γλυκά.
Όλη η ζωή μου μια μεγάλη απορία
που θα λυθεί όταν θα φύγω μακριά
Σε αυτό το κόσμο όλα έχουν παλιώσει
και αυτό το σπίτι οχυρό χωρίς κλειδιά.
Παγωνιά στήσαν στο μπαλκόνι τους λημέρι
και μια τσιγγάνα στην αυλή τους τραγουδά.
Πάψε να κλαις για ό,τι πέρασε σωστά,
κλείσε τα μάτια σου και κοίταξε μπροστά.
Πάμε μαζί και με βοριά και με νοτιά,
εδώ αρχίζει και τελειώνει η φωτιά.
Τι παραμύθι να σου πω, ποια ιστορία,
άγγελοι καίνε τα φτερά τους στις γωνίες
και 'γω το θαύμα περιμένω μες στα κρύα,
απ' τους αλήτες, τα παιδιά, τους ποιητές.
Sweet dreams!
Το κυριότερο είναι ότι χαλαρώνουν τα παιδιά... και παίζουν το "κοιμάμαι"... με το νανούρισμα που τους λέω...
- Where are you going my little one aren't you afraid
far is the field many hours
- My love is not afraid at all
of the open air, the shadow-tree
- Then be afraid my son of the sun
my precious boy sun-snowy
- My hair was burnt by the sun forever
and I'm a silver-haired two years' baby
Καληνύχτα!
Σε άλλες τάξεις, όλο και κάποιο ζωηρό παιδί θα μιλήσει, θα πειράξει τα άλλα , θα κάνει λίγη φασαρία... αλλά, οι άλλοι το βάζουν στην θέση του γιατί θέλουν να κοιμηθούν!!!!
Καληνύχτα!
Κοιμήσου Αγγελούδι μου
Παιδικη Χορωδία Δημοτικου Ωδειου Λαρισας,
με το μουσικο σύνολο "Ενωδεια", 2006, Διευθυνση : Καρβουνης Δημητρης
μουσική: Μίκης Θεοδωράκης, στίχοι: Κώστας Βίρβος
(από "Το τραγούδι του νεκρού αδερφού")
Κοιμήσου αγγελούδι μου, παιδί μου νάνι - νάνι
Να μεγαλώσεις γρήγορα, σαν τ αψηλό πλατάνι
Να γίνεις άντρας στο κορμί και στο μυαλό
Και να σαι πάντα μεσ΄ το δρόμο τον καλό
Κοιμήσου αγγελούδι μου γλυκά με το τραγούδι μου
Κοιμήσου περιστέρι μου να γίνεις σαν ατσάλι
Να γίνει κι η καρδούλα σου σαν του Χριστού μεγάλη
Για να μην πεις μεσ΄ τη ζωή σου δεν μπορώ
κι αν πρέπει ακόμα να σηκώσεις και σταυρό
Κοιμήσου αγγελούδι μου...
Σσσσ...καληνύχτα!
Για να δω και εγώ... θα καταφέρω να σας κάνω να κοιμηθείτε;
Δεν τον βλέπω να κοιμάται... και ας λέει καληνύχτα!
Μια από τις αρχαιότερες ελληνικές διαλέκτους μιλιέται ακόμη στη νότια Ιταλία, στις περιοχές του Σαλέντο, της Καλαβρίας και της Σικελίας. Στην διάλεκτο αυτή, πέρα από κάποιες Ιταλικές λέξεις που μπήκαν με την πάροδο του χρόνου στο λεξιλόγιο, ανιχνεύονται λέξεις, φθόγγοι και καταλήξεις Δωρικές, ακόμη και Ομηρικές. Οι άνθρωποι, αν και είναι Ιταλοί πολίτες, γνωρίζουν τις ρίζες τους και τις τιμούν, αγαπούν τα τραγούδια τους και θεωρούν τους υπόλοιπους Έλληνες αδέρφια τους. (πληροφορίες από το βίντεο)
Lullaby and goodnight my baby delight
Anges on your left and right surround you through the night
Lay thee down now and rest, may thy slumber be blessed (2)
Νάνι το παιδί μου, νάνι
Που δεν ήθελε νερό
Τ' άλογο μας το μεγάλο
Αχ! Καρδούλα μου ποιος ξέρει
Τι να λέει το ποταμάκι στο λιβάδι το χλωρό
Νάνι, το νερό το μαύρο
μες στα πράσινα χορτάρια
που ψιλό τραγούδι πιάνει.
Νάνι την τριανταφυλλιά μου
που τη γης δάκρυο ποτίζει,
τ' άλογό μας το καλό.
Κι έχει πόδια λαβωμένα τραχηλιά κρουσταλλιασμένη
Έχει ένα ασημένιο λάζο καρφωμένο μες στα μάτια.
Μόνο μια φορά σαν είδε τ' αντρειωμένα τα βουνά
Εχλιμίντρισε κι εχάθη στα νερά τα σκοτεινά...
Αχ! Πού πήγες άλογό μου
που δεν ήθελες να πιεις;
Αχ, μαράζι μες στο χιόνι....
Νάνι το γαρούφαλλό μου
που τη γης δακρυοποτίζει,
τ' άλογό μας το καλό...
Μην έρχεσαι - μη μπαίνεις -
το παραθύρι κλείσ' το
Με φυλλωσιές ονείρου,
μ' όνειρα φυλλωσιάς.
Κοιμάται το παιδάκι μου
Σωπαίνει το μωρό μου...
Αχ! Πού πήγες άλογό μου
που δεν ήθελες να πιεις;
Άλογο της χαραυγής
Μουσικό νάνι, νάνι!!!
ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΑΛΙ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ:
Νανούρισμα
Ματωμένος γάμος (1955) του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα