Χρήστος Γαμβρέλλης, Κως (ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ με την Παιδική Χορωδία Ηρακλειδών Κω)

 

ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ με την Παιδική Χορωδία Ηρακλειδών Κω

https://www.youtube.com/watch?v=EIj9mNi8XSM

Χρήστος Γαμβρέλης,

δάσκαλος (και μουσικός - δεξιά στα βίντεο, παίζει ακκορντεόν)του 2ου Δημοτικού Σχολείου Κω... από πάντα... (από το 1998, τουλάχιστον που τον γνωρίζω εγώ... )... 

ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ με την Παιδική Χορωδία Ηρακλειδών Κω

Σε μία από αυτές τις ευχάριστες στιγμές στο ίντερνετ "έπεσα πάνω" σε αυτό το υπέροχο βίντεο... 

Αγαπητοί φίλοι... όταν τραγουδούν τα παιδιά... όλα είναι υπέροχα... 

Ευκαιρία λοιπόν για μία ωραία ανάρτηση... 

Συγχαρητήρια, κε Χρήστο Γαμβρέλλη... συγχαρητήρια μαθητές της Κω... συγχαρητήρια σε όλους... 

ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ με την Παιδική Χορωδία Ηρακλειδών Κω

Επιμέλεια κειμένων - Διδασκαλία τραγουδιών: Χρήστος Γαμβρέλλης

Καρδάμαινα 10-8- 2017 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ 1η Εισαγωγή Τραγούδι: « Όμορφη πόλη » στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης - μουσική: Μίκης Θεοδωράκης 2η Εισαγωγή Τραγούδι: «Ταραντέλα » στίχοι - μουσική: Διονύσης Τσακνής 3η Εισαγωγή Τραγούδι: « Μικρή μου πατρίδα » στίχοι - μουσική: Γιάννης Κουλλιάς 4η Εισαγωγή Τραγούδι: « Το σαπιοκάραβο » στίχοι - μουσική: Δήμας Αλέξανδρος 5η Εισαγωγή Τραγούδι: « Ο Άμλετ της σελήνης » στίχοι: Μάνος Ελευθερίου - μουσική: Θάνος Μικρούτσικος 6η Εισαγωγή Τραγούδι: « Η ζωή » στίχοι: Γιώργος Χαρτοφίλης - μουσική: Νίκος Αρμπιλιάς 7η Εισαγωγή Τραγούδι: « Μην πετάξεις τίποτα » στίχοι - μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος 8η Εισαγωγή Τραγούδι: « Ολαρία, ολαρά » στίχοι - μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος 9η Εισαγωγή Τραγούδι: « Παραμύθι με λυπημένο τέλος » στίχοι - μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης 10η Εισαγωγή Τραγούδι: « Αν θυμηθείς το όνειρό μου » στίχοι: Νίκος Γκάτσος - μουσική: Μίκης Θεοδωράκης 11η Εισαγωγή Τραγούδι: « Χαμένα όνειρα » στίχοι: Θανάσης Τσόγκας - μουσική: Eugene Raskin 12η Εισαγωγή Τραγούδι: « Χρόνια χελιδόνια » στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος - μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος 13η Εισαγωγή Τραγούδι: « Διπλός, γλυκός καημός » στίχοι: Γιώργος Γιαννακόπουλος - μουσική: Γιώργος Μουζάκης 14η Εισαγωγή Τραγούδι: « Σου μιλώ και κοκκινίζεις » στίχοι - μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος Επιμέλεια κειμένων - Διδασκαλία τραγουδιών: Χρήστος Γαμβρέλλης

Και εδώ... τα βίντεο ξεχωριστά

1. Τραγούδι: « Όμορφη πόλη » στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης - μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Μίκης Θεοδωράκης

Μίκης Θεοδωράκης - Όμορφη πόλη (Πρώτη εκτέλεση)

Όμορφη πόλη

Όμορφη πόλη φωνές μουσικές
Απέραντοι δρόμοι κλεμμένες ματιές
Ο ήλιος χρυσίζει χέρια σπαρμένα
Βουνά και γιαπιά πελάγη απλωμένα

Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα
Τα χλωμά τα φώτα πριν ρίξουν δίχτυα
Θα γίνεις δικιά μου

Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα
Τα χλωμά τα φώτα πριν ρίξουν δίχτυα
Θα γίνεισ δικιά μου

Η νύχτα έφτασε τα παράθυρα κλείσαν'
Η νύχτα έπεσε οι δρόμοι χαθήκαν

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠ' ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ: Όμορφη πόλη (Μίκη Θεοδωράκη - Γιάννη Θεοδωράκη) από τους "Λιποτάκτες" (ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ). Τραγουδάει ο συνθέτης. Τον συνοδεύουν ο Μανώλης Χιώτης

Μανώλης Χιώτης

στο μπουζούκι και ο Δημήτρης Φάμπας

Δημήτρης Φάμπας

στην κιθάρα.

Γιάννης Θεοδωράκης(1932-1996) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής, αδελφός του Μίκη Θεοδωράκη. ΠΗΓΗ: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

2η Εισαγωγή Τραγούδι: «Ταραντέλα » στίχοι - μουσική: Διονύσης Τσακνής

Διονύσης Τσακνής

Τάνια Τσανακλίδου & Κώστας Θωμαΐδης - Ταραντέλλα

Κώστας Θωμαΐδης

Ταραντέλλα

Η πόλη μας το βράδυ του Σαββάτου αλλάζει όψη τρελαίνει και τρελαίνεται σε κάθε εποχή Τα φώτα που ανάβουνε στων καραβιών την πλώρη λιμάνι μιας αλλόκοτης ‘βδομάδας διαδρομή Κι είναι συνήθεια παλιά, το Σάββατο στην πόλη κάθε κατεργάρη νοικοκύρη συνταγή Tο κόβε ράβε ξήλωνε, το κλέψιμο ή το ζόρι να δίνουνε τη θέση τους στης πόλης τη γιορτή Απλοί κι ανυποψίαστοι στα σπίτια και στους δρόμους σε έρωτες εφήμερους και σε φτηνό αλκοόλ Πως αύριο είναι Κυριακή, μια μέρα που σκοτώνει κανένας δεν το σκέφτεται στης μέθης τον ρυθμό Κι είναι συνήθεια παλιά... γιορτή Και να που το δικαίωμα στο όνειρο τελειώνει Γυρίζουνε οι σκέψεις στης Δευτέρας τον τροχό Και να που η πολιτεία μας αλλάζει πάλι όψη και στης ισορροπίας της γυρίζει τον σκοπό Κι είναι συνήθεια παλιά... γιορτή.

3η Εισαγωγή Τραγούδι: « Μικρή μου πατρίδα » στίχοι - μουσική: Γιάννης Κουλλιάς

Γιάννης Κουλλιάς

Μικρή μου πατρίδα - My little homeland

Μικρή μου πατρίδα

Μικρή μου πατρίδα ριγμένη στην θάλασσα, στην πρώτη ματιά μου φαινόσουν Παντάνασσα, την πρώτη ρυτίδα στα μάτια σου διάβασα, μικρή μου πατρίδα, μικρή μου πνοή. Μικρή μου πατρίδα γλυκειά και παράξενη, σκληρή και ωραία, ζεστή και κατάξερη, δυνάστες σωτήρες σε θέλουν φιλάσθενη με ξένη την αναπνοή. Χιλιάδες παιδιά σου ριγμένα στα πέρατα, μακρυά απ' τις ρίζες, μακρυά κι απ΄ τα τέρατα, η πρώτη μαγιά σου μυαλά τετραπέρατα, σού δίνουν φιλί της ζωής. Κρατάς τον ρυθμό σου στο τρίτο το πλάγιο, το όνειρο κάτω στα πόδια σου σφάγιο, ψηλά στη κορφή σου δοξάζεις τον Αγιο, Χριστέ μου και λόγω τιμής. Στον άνεμο αφέθηκα και στην δική μου γνώμη, ταξείδι μου, ανάσα μου, αρμύρα ωκεανού. Το γέλιο σου ορέχτηκα σαν ακριβή συγγνώμη, απόψε πανταμώσαμε σε σπίτι αλλουνού. Να ζήσουν τα πάθη, το θράσος, η πάρτη μας, τα νέα τα ήθη που πνίξαν΄ τον χάρτη μας, ο Μάρτης, ο γδάρτης, ο παλουκοκαύτης μας, δεν είναι ετούτα ζωή. Και πού θα μάς βγάλει αυτή η κατάσταση, εμπόλεμη ειρήνη, κουβέντα για ανάσταση, παράσταση γέλιου σε άλλη διάσταση, φωνάζει: "Μπορούμε μαζύ". Μαρία, Ελένη και Γιώργο και Θέμελη, ζωή μου μικρούλα, διόλου ανέμελη, Κανέλλα, Κατίνα, Σκευί, Αθηνόδωρε, το κύριε διώχνω, κρατώ το μωρέ. Γιαννιώ, Πανορμίτη και Πήτερ και Στεφανή, την μοίρα μου βρίσκω σε σένα τον αφανή, φυλή μου, ψυχή μου, πλευρά μου περήφανη, εσύ που μου δίνεις φωνή. Στον άνεμο αφέθηκα...

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠ' ΤΟ ΒΊΝΤΕΟ: Το τραγούδι του πολυτάλαντου γιατρού Γιάννη Κουλλιά από την Κάλυμνο.

Κάλυμνος, Δωδεκάνησα

Από το θεατρικό του έργο "Το Μιρμιζέλι" (η Καλύμνικη Ελληνική σαλάτα), συνοδευόμενο από τις εκπληκτικές του φωτογραφίες ! Στίχοι - Μουσική - Φωτογραφίες: Γιάννης Κουλλιάς

Τραγούδι: Καίτη Κουλλιά, Σπύρος Ζαΐρης, Γιάννης Λεκόπουλος.

4η Εισαγωγή Τραγούδι: « Το σαπιοκάραβο » στίχοι - μουσική: Δήμας Αλέξανδρος

Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Ένα Καράβι - Ζωντανή ηχογράφηση στο Καλλιμάρμαρο

Ένα Καράβι Ένα καράβι παλιό, σαπιοκάραβο με κάτι ναύτες, τρελούς πειρατές σηκώνει άγκυρα άγριο χάραμα υπάρχουν θέσεις, αν θέλεις, κενές Όταν βραδιάζει, που λες, στο κατάστρωμα χίλια φωτάκια θ' ανάβουν μικρά στην συντροφιά μας θα έρχεται ο άνεμος να μας σφυρίζει τραγούδια παλιά Άντε να λύσουμε, να ξεκινήσουμε και τους βαρέθηκα, δεν τους μπορώ να ξενυχτήσουμε και να μεθύσουμε να τους ξεχάσουμε όλους εδώ Ένα καράβι παλιό, σαπιοκάραβο λύνει τους κάβους κι ανοίγει πανιά αφήνει πίσω στραβά και παράλογα σηκώνει άγκυρα για μακριά Θα ξημερώνουμε πάνω στη θάλασσα θα βγαίνει ο ήλιος να κάνει βουτιές ο παπαγάλος θα λέει: "Τους ξεφύγαμε" κι εμείς θα ψάχνουμε γι' άλλες στεριές Άντε να λύσουμε...να τους ξεχάσουμε όλους εδώ

Ένα καράβι παλιό... κενές

Άντε να λύσουμε...να τους ξεχάσουμε όλους εδώ

Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Αλέξανδρος Δήμας

5η Εισαγωγή Τραγούδι: « Ο Άμλετ της σελήνης » στίχοι: Μάνος Ελευθερίου - μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Χρήστος Θηβαίος

https://www.youtube.com/watch?v=R0hEj0D5UJw&t=102s

Χρήστος Θηβαίος - Ο Άμλετ Της Σελήνης - Στην Υγειά Μας 2015

(Σε αυτό το βίντεο παίζει πιάνο ο συνθέτης)

(Άμλετ:  Ο ήρωας του ομώνυμου έργου του Ουϊλλιαμ Σαίξπηρ)

Μάνος Ελευθερίου

Θάνος Μικρούτσικος

6η Εισαγωγή

Τραγούδι: « Η ζωή » στίχοι: Γιώργος Χαρτοφίλης - μουσική: Νίκος Αρμπιλιάς

Η ΖΩΗ Μικρές Περιπλανήσεις

Η ΖΩΗ

Η ζωή προχωράει σφυρίζοντας. Σού κλείνει το μάτι. Στ’ αδειανό σου κρεββάτι πέφτει ο ήλιος κρυφά. Η ζωή ταξιδεύει χορεύοντας, σού γελάει και γνέφει. Με ξεκούρδιστο ντέφι, στον ρυθμό της, χτυπάς Η ζωή ταξιδεύει απότομα. Σε γερνάει και φεύγει. Στο σπασμένο καθρέφτη, το είδωλό σου γελά. Η ζωή μασουλάει αδιάφορα. Στο στρωμένο τραπέζι στο άδειο πιάτο σου, παίζει με το φως, η σκιά. Η ζωή χαιρετάει κραδαίνοντας τα φριχτά λάφυρά της. Θλιβερός παραβάτης μάς κοιτάς και γελάς. Η ζωή στην φυλάει περίεργα στη γωνιά. Και ο χρόνος, σιωπηρός δολοφόνος, τις στιγμές σου κεντά. Η ζωή μπουσουλάει χαράματα μ’ αδειανές τις κερκίδες. Όσα πρόλαβες είδες, μα, αν δεν είδες, αργά!

Νίκος Αρμπιλιάς

7η Εισαγωγή Τραγούδι: « Μην πετάξεις τίποτα » στίχοι - μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος

Μην πετάξεις τίποτα - Διονύσης Σαββόπουλος

Μην πετάξεις τίποτα

Πάνω από τριάντα χρόνια λόγια ηχογραφώ ήμουν νέο κύμα έναν καιρό Πόθησα τον κόσμο σαν αχόρταγο παιδί κάθε του αναγνώριση για μένα ήταν γιορτή Μα όπως μεγαλώνουμε κι όμορφα παλιώνουμε θα 'θελα η καρδιά μου να κριθεί από τους δασκάλους μας μικρούς μας και μεγάλους μας κι όσους προπαντός έχουν για πάντα κοιμηθεί Κι όταν, καλή ώρα, φεύγουν φίλοι και κοινό και μονάχος μένω στο κενό νοιώθω να μού φέγγουν απ' τις όχθες τις πλαϊνές κάτι φαναράκια των δασκάλων μου οι σκιές Φέγγουν οι αθάνατοι σ' ένα βυσσινί βαθύ Χαίρε η Ελληνίς ανατολή Κι από το σκοτάδι πλάϊ η μορφή τους μας κοιτάει και χαμογελάει βουρκωμένη, θεϊκή Βρήκα τ' όνειρό μου σε γραμμές πολιτικές και το πήγα πέρα απ' αυτές όπου μ' οδηγούσαν δίχως να το αντιληφθώ η καταγωγή μου και η τέχνη που εξασκώ Κλείνει τώρα ο κύκλος κι είν' ο θάνατος πολύς θάνατος στην μέση της ζωής και πονώ για σένα που 'ρθε η ώρα να το δεις δόξα είν' η ευθύνη της δικής μας αλλαγής Φτάσαμε στ' ανείπωτα: Μη πετάξεις τίποτα Μάς μεταμορφώνει μια πνοή Τώρα ένα παιδί αρκεί να μάς εντοπίσει εκεί κι όμορφος ο κόσμος θα 'ρθει πάλι να μας δει

Διονύσης Σαββόπουλος

8η Εισαγωγή Τραγούδι: « Ολαρία, ολαρά » στίχοι - μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος

Διονύσης Σαββόπουλος - ΟΛΑΡΙΑ-ΟΛΑΡΑ - Λάκης Παπαστάθης

από το ¨Βρώμικο ψωμί" Δίσκος του 1972

ΟΛΑΡΙΑ-ΟΛΑΡΑ

Ολαρία, ολαρά, χιόνι πέφτει από ψηλά χιόνι πέφτει και σκεπάζει την αυλή μας, το μυαλό μου φτερουγίζει μακρυά, χιόνι πέφτει και σκεπάζει την σκεπή μας και το άρρωστο σκυλί μας ξεψυχά. Ολαρία ολαρά, μαύρο τύμπανο χτυπά, τα παιδιά που αγαπούν τα στρατιωτάκια, τ’ αλογάκια και τα ξύλινα σπαθιά, βρυκολάκιασαν σε τούτα τα στιχάκια, στην σκεπή μας κάποιος ξαγρυπνά. Ολαρία ολαρά, στην θερμή σου αγκαλιά, αχ, ο Όλιβερ Τουίστ χαμογελάει και ο Αδόλφος τού χαϊδεύει τα μαλλιά, διαμαντένιο δαχτυλίδι του φοράει και πετούν αγκαλιασμένοι μακρυά. Ολαρία ολαρά, με σουραύλια και βιολιά θα βρεθούμε όλοι μαζί στο πανηγύρι, θα ‘ναι όλη η παλιά μας συντροφιά και θα πιούμε από το ίδιο το ποτήρι και την πιο πικρή γουλιά. Ολαρία ολαρά, γύρω - γύρω τα παιδιά, ο μαρκήσιος Ντε Σαντ μ’ ένα χίππυ, ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη κι η παρθένα με τον σατανά. Όλα είναι μακρινά κι ευτυχισμένα και το χιόνι πέφτει από ψηλά, τα ζευγάρια στροβιλίζονται πιο πέρα κι η κοπέλα μου αστράφτει από χαρά. Ολαρία ολαρά, ολαρία ολαρά.

Διονύσης Σαββόπουλος

σουραύλι (είδος φλογέρας)

9η Εισαγωγή Τραγούδι: « Παραμύθι με λυπημένο τέλος » στίχοι - μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Παραμύθι με λυπημένο τέλος - Μιλτιάδης Πασχαλίδης (2020)

ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΜΕ ΛΥΠΗΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ

Κάποτε γνώρισα μια λίμνη

μάτια μου, μάτια μου

κάποτε γνώρισα μια λίμνη

που ‘θελε να ‘ναι θάλασσα

Και κάθε που χαράζει

την τρώει το μαράζι(2)

Κάποτε αντάμωσα μια πέτρα

μάτια μου, αχ μάτια μου

κάποτε αντάμωσα μια πέτρα

που ‘θελε βράχος να γενεί

Και κάθε που χαράζει

την τρώει το μαράζι(2)

Κάποτε αγάπησα μια κόρη

μάτια μου, μαύρα μάτια μου

που ρωτούσε κάθε αγόρι

πότε γυναίκα θα γενεί

Και κάθε που χαράζει

την τρώει το μαράζι(2)

Έχουν περάσει χρόνοι δέκα

μάτια μου, αχ μάτια μου

η κόρη γίνηκε γυναίκα

μα εγώ απόμεινα παιδί

Και κάθε που χαράζει

την τρώει το μαράζι(2)

Μιλτιάδης Πασχαλίδης

10η Εισαγωγή Τραγούδι: « Αν θυμηθείς το όνειρό μου » στίχοι: Νίκος Γκάτσος - μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Γιοβάννα ''Αν θυμηθείς τ' όνειρό μου'' Μόσχα. Москва 1963г Иованна - "Если вспомнишь мечту мою"

(μετάφραση απ' τα Ρωσσικά: Μόσχα 1963 Ιωάννα - "Αν θυμάσαι το όνειρό μου"

Αν θυμηθείς το όνειρό μου

Στην αγκαλιά μου κι απόψε σαν άστρο κοιμήσου.

Δεν απομένει στον κόσμο ελπίδα καμιά.

Τώρα που η νύχτα κεντά  με φιλιά το κορμί σου

μέτρα τον πόνο

κι άσε με μόνο

στην ερημιά.

    Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου

    σε περιμένω να ’ρθεις

    μ’ ένα τραγούδι του δρόμου

    να ’ρθεις όνειρό μου

    το καλοκαίρι

    που λάμπει τ’ αστέρι

    με φως να ντυθείς.

Νίκος Γκάτσος

Μίκης Θεοδωράκης

Τραγούδι: « Χαμένα όνειρα » στίχοι: Θανάσης Τσόγκας - μουσική: Eugene Raskin

Χαμένα όνειρα

Χαμένα όνειρα

Με έφεραν προχθές τα βήματά μου

σ’ ένα ταβερνάκι γραφικό

κι είδα να ξυπνούν τα όνειρά μου

που ήτανε χαμένα από καιρό.

Χαμένα όνειρα χαμένα νειάτα μου

που δε γυρνάτε πίσω πια ξανά,

καημένα μάτια μου πόσα δεν είδατε

στο χθες που πέρασε και δε γυρνά.

Λάϊ, λάϊ, λάϊ…

Κάθησα στο ίδιο ταβερνάκι

κι ήπια όπως πίναμε μαζί,

άδειασα το πρώτο ποτηράκι

και δάκρυσα για κάτι που δεν ζει.

Χαμένα όνειρα... και δε γυρνά.

Λάϊ, λάϊ, λάϊ…

Έζησα ξανά αυτά τα χρόνια

με τα όνειρά μας τα τρελά

τότε που κι οι δυο σαν χελιδόνια

εδίναμε στους πόθους μας φτερά.

Χαμένα όνειρα... και δε γυρνά.

 Λάϊ, λάϊ, λάϊ…

Φέρνουνε τα χρόνια τις ρυτίδες

και τα νιάτα κάποτε περνούν

όμως στην καρδιά μας οι ελπίδες

δεν σβήνουν, πάντοτε θα ζουν.

Χαμένα όνειρα... και δε γυρνά.

Λάϊ, λάϊ, λάϊ…

Eugene Raskin

Nα ακούσουμε το τραγούδι στα Αγγλικά:

NEW 📀Those Were The Days - Mary Hopkin {Stereo} 1968

στίχοι:  Gene Raskin βασισμένο στο Ρωσσικό τραγούδι:  "Dorogoi Dlinnoyu" του Boris Fomin.

"Those Were The Days"

Once upon a time there was a tavern
Where we used to raise a glass or two
Remember how we laughed away the hours
Dreamed of all the great things we would do?


Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we choose
We'd fight and never lose
For we were young and sure to have our way
La la la la...


Then the busy years went rushing by us
We lost our starry notions on the way
If by chance I'd see you in the tavern
We'd smile at one another and we'd say


Those were the days, my friend
We thought they'd never end
We'd sing and dance forever and a day
We'd live the life we choose
We'd fight and never lose
Those were the days, oh yes, those were the days

La la la la...

Μετάφραση από γκουγκλ: 

Αυτές ήταν οι μέρες, φίλε μου

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια ταβέρνα

Όπου συνηθίζαμε να υψώνουμε ένα ή δύο ποτήρια

Θυμάσαι πώς γελούσαμε τις ώρες

(που) Ονειρευόμασταν όλα τα σπουδαία πράγματα που θα κάναμε;

Αυτές ήταν οι μέρες, φίλε μου

Νομίζαμε ότι δεν θα τελείωναν ποτέ

Θα τραγουδούσαμε και θα χορεύαμε για πάντα και μια μέρα

Θα ζούσαμε την ζωή που επιλέγαμε

Θα πολεμούσαμε και δεν θα χάναμε ποτέ

Γιατί ήμασταν νέοι και σίγουροι ότι θα είχαμε τον δρόμο μας

Λα λα λα λα...

Μετά τα πολυάσχολα χρόνια πέρασαν βιαστικά από μπροστά μας

Χάσαμε τις αστρικές μας αντιλήψεις καθ' οδόν

Αν τυχαία σε έβλεπα στην ταβέρνα

Θα χαμογελούσαμε ο ένας στον άλλον και θα λέγαμε

Αυτές ήταν οι μέρες, φίλε μου

Νομίζαμε ότι δεν θα τελείωναν ποτέ

Θα τραγουδούσαμε και θα χορεύαμε για πάντα και μια μέρα

Θα ζούσαμε τη ζωή που επιλέξαμε

Θα πολεμούσαμε και δεν θα χάναμε ποτέ

Αυτές ήταν οι μέρες, ω ναι, αυτές ήταν οι μέρες

Λα λα λα λα...

                           Boris Fomin

και το Ρώσσικο: 

Eduard Khil - Dorogoi dlinnoyu / Дорогой длинною ( translated / traduzido )στίχοι: Konstantin Podrevsky

μετάφραση στα Αγγλικά με μετάφραση γκουγκλ:

We were riding a troika with small bells*, And in the distance lights flickered. If I were now following you, The soul would get rid of sorrow!**

Καβαλούσαμε μια τρόικα με μικρά κουδουνάκια*,

Και στο βάθος φώτα τρεμόπαιζαν.

Αν σε ακολουθούσα τώρα,

Η ψυχή θα ξεφορτωνόταν τη λύπη!**

By the long road, in moonlight, And with that song, that flies far away, resounding, And with the old one, and with the seven-string guitar, That so tormented me at night!

Στον μακρύ δρόμο, στο φως του φεγγαριού,

Και με εκείνο το τραγούδι, που πετάει μακριά, ηχηρό,

Και με το παλιό, και με την επτάχορδη κιθάρα,

Που τόσο με βασάνιζε τη νύχτα! Yes, in the end, we sing for nothing. In vain night after night we burned. If we're done with the old one, So those nights are over!

Ναι, στο τέλος, τραγουδάμε για το τίποτα.

Μάταια νύχτα με τη νύχτα καιγόμασταν.

Αν τελειώσουμε με το παλιό,

Άρα αυτές οι νύχτες τελείωσαν! Away from the homeland, through new paths, We are doomed by fate to go! We were riding a troika with small bells, And now it takes place in the past.

Μακριά από την πατρίδα, μέσα από νέα μονοπάτια,

Είμαστε καταδικασμένοι από τη μοίρα να πάμε!

Καβαλούσαμε μια τρόικα με μικρά κουδουνάκια,

Και τώρα λαμβάνει χώρα στο παρελθόν.

12η Εισαγωγή Τραγούδι: « Χρόνια χελιδόνια » στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος - μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος

Χαρις Αλεξιου / Χρονια χελιδονια (LIVE 2004)

Χωματένιοι δρόμοι κλέφτες κι αστυνόμοι

κι ήσουν πάντα ο κλέφτης μάτια μου

κι όποτε σε πιάναν κλάματα με πιάναν

ράγιζε ο καθρέφτης μάτια μου

Χρόνια χελιδόνια που πετάξατε

πού ‘ναι η ευτυχία που μου τάξατε

Χρόνια από μετάξι σού κόλλαγε όλη η τάξη

και με καρτερούσες μάτια μου

μο;y κρατούσες πάντα την σκισμένη τσάντα

κι αστραποβολούσες μάτια μου

Χρόνια χελιδόνια που πετάξατε

πού ‘ναι η ευτυχία που μου τάξατε

Χάρις Αλεξίου

Λευτέρης Παπαδόπουλος

Χρήστος Νικολόπουλος

13η Εισαγωγή Τραγούδι: « Διπλός, γλυκός καημός » στίχοι: Γιώργος Γιαννακόπουλος - μουσική: Γιώργος Μουζάκης

Διπλός γλυκός καημός

Διπλός γλυκός καημός Ξέρω δυο μάτια γαλανά σαν τ' ουρανού κομμάτια δεν ξαναείδα πουθενά τέτοια γαλάζια μάτια Ξέρω δυο χείλη φλογερά σαν κόκκινα γεράνια που σε φιλάνε μια φορά κι αγγίζεις τα ουράνια Διπλός γλυκός καημός η αγάπη μου που η μοίρα μου έχει στείλει τα γαλανά τα μάτια σου τα δυο γλυκά σου χείλη Έχω στη ζωή μου μόνη έννοια αλλά μην το πείτε πουθενά δυο γλυκά χειλάκια βελουδένια δυο γλυκά ματάκια γαλανά

Τζένη Βάνου

Γιάννης Βογιατζής

Γιώργος Μουζάκης

14η Εισαγωγή Τραγούδι: « Σου μιλώ και κοκκινίζεις » στίχοι - μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος

Σου μιλώ και κοκκινίζεις - Δ. Σαββόπουλος - Μουσικό Σχολείο Πάφου

Σού μιλώ και κοκκινίζεις

Σού μιλώ και κοκκινίζεις, τι να φανταστώ;

Όσο θάβεις το σποράκι, τόσο βγάνει ανθό

Στο μικρόφωνο ανεβαίνω το θεριό γλεντάει

Μόνος μου είμαι στην ορχήστρα μ’ έναν ίσκιο πλάι

Έλα στο χορό

Μόνο να σε βλέπω, μόνο αυτό μπορώ

Νύχτα ξαστεριά

Άναψαν φωτάκια σ’ όλα τα χωριά

Της Αγία Τριάδας ήρθαν μέρες φτερωτές

Το χωριό, το Μούρεσι χορεύει από προχτές

Ήρθαν ξένοι ηλιοκαμένοι, ήρθαν κι αδερφοί

Σε κοιτώ και κοκκινίζεις κι έχεις προδοθεί

Έλα στο χορό

Πάρε με και εμένα λίγο να χαρώ

Έλα στο χορό

Θέλω να κατέβω, θέλω να ενωθώ

Κι ο συρτός σιγά μάς πάει πίσω από το ιερό

Κι αρχινάς να κοκκινίζεις πιο πολύ θαρρώ

Μα εδώ δεν είναι ξένο βλέμμα κανενός

Μήπως είμαι εγώ ο ξένος και ο μακρινός;

Έλα στο χορό

Άσπρο φουστανάκι, πάτημα ελαφρό

Νύχτα ξαστεριά

Τρέμουν οι φλογίτσες πάνω απ’ τα χωριά

Διονύσης Σαββόπουλος

Μούρεσι (χωριό στο Πήλιο)

καλές επιτυχίες...

Lampros