ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ

 ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ

                                     ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ

(Διασκευή της διασκευής του έργου της Ευγενίας Φακίνου)

                                      Ευγενία Φακίνου

(Μπαίνει ο Ήλιος. 

Ήλιος

Υποκλίνεται στους θεατές.)

θεατές

Ήλιος :  Ποιος είμαι εγώ;  

Θεατές:  Ο Ήλιος

Ήλιος:  Εγώ, ο ήλιος, που τόσα έχουν δει τα μάτια μου, θα σάς πω μια παράξενη ιστορία.

Μια φορά κι έναν καιρό, ως και σήμερα, υπάρχει μια πολιτεία αλλοιώτικη απ’ τις άλλες. Δεν είναι φτιαγμένη από τούβλα, 

                                        τούβλα

πέτρες, 

πέτρες

τσιμέντο 

τσιμέντο 

 και γυαλί.

γυαλί

Είναι φτιαγμένη ολόκληρη από ντενεκέδες.

ντενεκέδες

Τι είναι οι ντενεκέδες;  Τα τσίγκινα δοχεία όπου βάζαμε διάφορα υλικά, την παληά εποχή.  Στην σημερινή εποχή έχουμε αλουμινένια δοχεία

                                      αλουμινένια δοχεία

 Τα σπίτια,

σπίτια

τα σχολεία,

                                        σχολεία

τα δέντρα,

δέντρα

τα σύννεφα,

σύννεφα

τα λουλούδια,

λουλούδια

όλα είναι ντενεκεδένια…

Την λένε, πώς...αλλιώς;  Ντενεκεδούπολη.  Ντενεκές και πόλη, δηλαδή.

Ντενεκεδούπολη

Και εκεί μένουν, τι... κάτοικοι;  Ντενεκεδάκια!!  

Ντενεκεδάκια

Άδεια, σκουριασμένα, παληά ντενεκεδάκια.

ντενεκεδάκια

Βρέθηκαν πεταμένα σε έναν σκουπιδότοπο, 

                                   σκουπιδότοπος

χωρίς τίποτε δικό τους, κι είπαν «Δεν φτιάχνουμε μια πολιτεία, που να μένουμε μόνα μας, και νάχουμε την ησυχία μας;»

Τόπαν και τόκαναν.

Και να, τώρα, δημιουργήθηκε η Ντενεκεδούπολη!

Ντενεκεδούπολη

Λάμπουν στον ήλιο, οι τσίγκινες στέγες,

τσίγκινες στέγες

τα χάλκινα στενά

χάλκινα

και οι ντενεκεδένιοι κάτοικοί της.

                   

 ντενεκεδένιοι 

Ντενεκεδούπολη  ντενεκεδούπολη                track1             
είσαι ωραία καλή
ντενεκεδούπολη ντενεκεδούπολη
σε αγαπάμε πολύ

Ντενεκεδένιος ήλιος και τσίγκινα βουνά
λαμαρινένιες στέγες και χάλκινα στενά

Ντενεκεδούπολη ντενεκεδούπολη
είσαι ωραία τρανή
ντενεκεδούπολη ντενεκεδούπολη
σε αγαπάμε πολύ

Τα μικρά ντενεκάκια σα μείνουν αδειανά
βρίσκουνε δύο σπιτάκια φίλους φαΐ δουλειά

Ντενεκεδούπολη ντενεκεδούπολη
είσαι ωραία τρανή
ντενεκεδούπολη ντενεκεδούπολη
σε αγαπάμε πολύ

Τα ντενεκεδάκια, που μένουν εδώ, έχουν περίεργα ονόματα: Σαρδέλας,  

                                               Σαρδέλας

Βουτυρένιος, 

                                         Βουτυρένιος

Σοφός,

Σοφός

 Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ.

 Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ.

(Μπαίνουν οι Σαρδέλας, Βουτυρένιος, Σοφός,  Όκεϋ-Μπαμ-Μπαμ.)

                            ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ - 8. ΣΑΡΔΕΛΑΣ

Σαρδέλας

 Εγώ είμαι ο Σαρδέλας

 τίμιος κι εργατικός

 φίλος είμαι με τους φίλους 

και με τους κακούς καλός

 Είμαι ο Σαρδέλας

 κι όχι ο Καραβέλας (2)

Σου και α, ρου και δε, έλας, 

Είμαι ο Σαρδέλας. (2)

Σαρδέλας:  Καλημέρα!  Είμαι ο Σαρδέλας!

Σαρδέλας

Πριν με πετάξουν στον κάδο, είχα μέσα μου σαρδέλες.  Τις ξέρετε τις σαρδέλες;

σαρδέλες

Τώρα, όμως, είμαι ελεύθερος και πολύ ευτυχισμένος!

                             ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ - 9. ΜΗΛΙΤΣΑ

Μηλίτσα                               

Είμαι η μικρή μηλίτσα

 κι όπως όλα τα κορίτσια 

έχω ομορφιά και χάρη

 είμαι κι άξιο παλληκάρι

 κι όταν χρειαστεί 

είμαι κι άξιο παλληκάρι.

Μηλίτσα:  Καλημέρα!!  Εγώ είμαι η Μηλίτσα!  Δε θέλω ούτε να θυμάμαι την εποχή που είχα μέσα μου κομπόστα μήλο,

κομπόστα μήλο

και στεκόμουν στο ράφι του μπακάλη!

μπακάλης

Μα, είμαι σίγουρη ότι έχετε φάει κομπόστα μήλο!  Έχετε φάει;  Επίσης, έχετε πάει στον μπακάλη να ψωνίσετε;  

                          ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ - 10. ΒΟΥΤΥΡΕΝΙΟΣ

                              Βουτυρένιος                                          

Βουτυ-βουτυρένιο (3)

παιδί είμαι εγώ, 

με φωνάζουν Βουτυρένιο 

μα δεν νοιάζομαι γι' αυτό, 

δεν μ' αρέσουν οι μπελάδες 

προτιμώ φαΐ ζεστό.

Βουτυρένιος:  Καλημέρα!!  Είμαι ο Βουτυρένιος

και όπως καταλάβατε εγώ είχα, πριν έρθω εδώ, μέσα μου βούτυρο!

βούτυρο

Χαίρομαι που τώρα είμαι άδειος, και δε μού παίρνουν το βούτυρο για τα γλυκά,

γλυκά

τα μπισκότα,

μπισκότα

τα μακαρόνια,

μακαρόνια

το κρέας.

κρέας

Μα, για τι άλλο χρησιμοποιούμε το βούτυρο;

          ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ - 12. ΟΚ ΜΠΑΜ ΜΠΑΜ

                                Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ                                                        

Ουάν, του θρή (4)

Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ (3)

μπαμ-μπαμ μπαμ-μπαμ

μπαμ-μπαμ.

Φίλοι μου αγαπημένοι

εγώ είμαι από το ξέρι

ήρθα απ' το Αμερική,

τώρα κάθομαι εκεί.

Για!

Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ (3)

μπαμ-μπαμ μπαμ-μπαμ

μπαμ-μπαμ.

Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ:  Καλημέρα!!   Είμαι ο Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ!

Οκέύ-Μπαμ-Μπαμ

Τι είχα μέσα μου; Κόκα-Κόλα!  Μα για κοιτάξτε με!

κόκα - κόλα

Ευτυχώς που την ήπιανε,  και με πέταξαν εμένα.  Αλλοιώς κόντευα να πάθω κρυολογήματα μέσα στην παγωνιά του ψυγείου!  Μπρρρρ! 

Ψυγείο

                               ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ - 11. ΣΟΦΟΣ

                               Σοφός                                                             

Θα σας πω μια συνταγή

που την ξέρουν λίγοι,

αν θυμώσουν μερικοί

δώστε τους λιγάκι ξύδι.

Σοφό με λεν οι φίλοι μου

και μηχανές σκαρώνω

εγώ και το μολύβι μου

φτιάχνουμε νέο κόσμο.(2)

Σοφός: (μιλάει αργά)  Καλημέρα, παιδιά!  Είμαι ο Σοφός!

Σοφός

Είχα μέσα μου καφφέ.

 

καφφές

Ένοιωθα πολύ μόνος μέσα στα σκοτεινά ντουλάπια.

σκοτεινά ντουλάπια

Τώρα, είμαι ευτυχισμένος.  Όλοι είμαστε ευτυχισμένοι, που ζούμε στην Ντενεκεδούπολη!

Ντενεκεδούπολη

Ήλιος:  Αυτά ήταν τα ντενεκεδάκια μας.  Και τώρα, σάς έχω ένα ευχάριστο νέο.  Σήμερα τα ντενεκεδάκια έχουν μεγάλες μεγάλες ετοιμασίες. Μεθαύριο είναι η πιο σπουδαία, η πιο μεγάλη γιορτή της Ντενεκεδούπολης.  Γιορτάζουν την ίδρυση της Ντενεκεδούπολης.   Όλοι βοηθάνε.

(Έρχονται και άλλα ντενεκεδάκια.)

Άλλα ασπρίζουν,

ασπρίζουν

(το 1ο ντενεκεδάκι μαζί με το 2ο ντενεκεδάκι κρατάνε στα χέρια τους από μια βούρτσα, και ασπρίζουν έναν τοίχο)

άλλα κρεμάνε χρωματιστά λαμπιόνια,

χρωματιστά λαμπιόνια

(το 3ο ντενεκεδάκι κρατάει στα χέρια του λαμπιόνια και πάει και τα κρεμάει πίσω στο φόντο, ενώ  το 4ο ντενεκεδάκι, το βοηθάει)

άλλα στερεώνουν σημαιάκια,

σημαιάκια

(το 5ο ντενεκεδάκι, μαζί με το 6ο, κρατάνε στα χέρια τους σημαιάκια, και τα στερεώνουν στο φόντο της σκηνής)

κι άλλος κάνει πρόβα το ποίημα, που θα πει.

ποίημα

(το 7ο ντενεκεδάκι κάνει πως απαγγέλει ένα ποίημα.)

(Ο Σοφός και η Μηλίτσα συζητούν, και δεν παίρνουν είδηση τον Λαδένιο, ένα τεράστιο ντενεκέ λαδιού, που έρχεται στο κέντρο.  Όλα τα ντενεκεδάκια ξαφνιάζονται από τη φωνή του Λαδένιου)

Λαδένιος

Λαδένιος: Λαέ μου!

Λαέ

Μηλίτσα: Καλέ, τι αγριοφωνάρα ήταν αυτή!

1o & 2ο ντενεκεδάκι: Μάς κατατρόμαξε! Από τον φόβο μας, κόντευαν να πέσουν πάνω μας οι βούρτσες

βούρτσες

και να γίνουμε και χάλια απ’ την μπογιά!

χάλια

3ο & 4ο ντενεκεδάκι: Εμείς, παραλίγο να ηλεκτριστούμε, μαζύ με τα λαμπιόνια!

5ο & 6ο ντενεκεδάκι: Εμάς παραλίγο να σκορπίσουν οι σημαίες στον αέρα, και να τις ψάχνουμε!

7ο ντενεκεδάκι: Εγώ, παραλίγο, να ξεχάσω το ποίημα που είχα ν’ απαγγείλω!

(Κοιτάνε, όλοι, τον Λαδένιο)

Σαρδέλας: Ποιος είναι αυτός ο τεράστιος ντενεκές; Πώς βρέθηκε εδώ; Πρώτη φορά τον βλέπω!

Λαδένιος: Σάς καταλαβαίνω, σάς καταλαβαίνω. Η μεγάλη συγκίνηση, δεν σάς αφήνει να μιλήσετε. Ήρθα από πολύ μακρυά, για να σάς κυβερνήσω. Χρειάζεστε έναν κυβερνήτη!

έναν κυβερνήτη

Σαρδέλας: Μόνοι μας τα καταφέρνουμε μια χαρά!

Λαδένιος: Μ' εμένα αρχηγό, θα τα καταφέρνουμε δυο χαρές! Χα, χα, χα! Ωραίο αστείο είπα πάλι!

Μηλίτσα: Λοιπόν, κύριε... δεν μάς είπες το όνομά σου!

Λαδένιος:  Λαδένιος! Όλοι με φωνάζουν Λαδένιο!

Λαδένιος

Μηλίτσα: Λοιπόν, κύριε Λαδένιε, δεν χρειαζόμαστε αρχηγό, κυβερνήτη, όπως είπες!

Λαδένιος : Φαίνεται, ντενεκεδάκια μου, ότι δεν με καταλάβατε καλά.  (Αυστηρά) Αποφάσισα να σάς κυβερνήσω, και θα το κάνω!

Μηλίτσα: Εμείς δεν σε θέλουμε!

Όλα μαζύ τα ντενεκεδάκια: ΟΧΙ ! ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΟΥΜΕ !

Λαδένιος: Δεν σάς ρώτησα, αν με θέλετε! Είμαι ο πιο μεγάλος, και θα κάνω ό,τι θέλω.  Όποιος δεν συμφωνεί, θα δοκιμάσει, αμέσως, πόσο δυνατός είμαι.  Και για να μην τα πολυλογούμε:

(ξεροβήχει. Βγάζει ένα χαρτί, το ανοίγει, και διαβάζει)

- Να μην τραγουδάτε!

να μην τραγουδάτε

- Να μην χορεύετε!

να μην χορεύετε

- Να μην μιλάτε πάνω από δύο ντενεκεδάκια, μαζύ!

πάνω από δύο

- Να μην πηγαίνετε ταξείδια!

ταξείδια

- Να μην λέτε το γράμμα Ρο, γιατί δε μ’ αρέσει!

Χαά

- Η μεγαλύτερη γιορτή θάναι η σημερινή μέρα!

γιορτή 

Η μέρα που άρχισα το έργο της ζωής μου, να είμαι κυβερνήτης σας!

Αλλά, αυτά για την ώρα. Το ταξείδι μού άνοιξε την όρεξη.  Εσάς τα δυο, πώς σάς λένε;

Σαρδέλας:  Σαρδέλας και Μηλίτσα.

Λαδένιος:  Σαρδέλα κι εσύ Μηλίτσα, φέρτε μου να

φάω! (Βγάζει ένα χαρτί και διαβάζει.) 

Θέλω 30 μήλα,

μήλα

20 πορτοκάλια,

πορτοκάλια

80 πατάτες,

πατάτες

300 αχλάδια,

αχλάδια

18 μπανάνες,

  

μπανάνες

52 μανταρίνια,

  

μανταρίνια

60 κεράσια χωρίς κουκούτσι,

  

κεράσια

36 κουνουπίδια

κουνουπίδια

και 48 μελιτζάνες!

μελιτζάνες

(Τα δυο ντενεκεδάκια του φέρνουν αυτά που παρήγγειλε, τα τρώει όλα και πέφτει για ύπνο)

(Πριν κοιμηθεί, ανοίγει τα μάτια του, και λέει.)  Ξυπνήστε με το μεσημέρι για το κανονικό φαΐ!  Και μην φύγετε από κοντά μου για να διώχνετε τις μύγες!

μύγα

(Ο Λαδένιος ροχαλίζει, και τραντάζει όλην την Ντενεκεδούπολη.  Τα ντενεκεδάκια μαζευτήκανε, κι αρχίσανε να σκέφτονται, τι να κάνουν με τον Λαδένιο)

Μηλίτσα: Αυτός θα μάς τρώει το φαΐ μας!

Σαρδέλας: Θα μας τυραννάει!

Μηλίτσα: Δε θα μάς αφήνει να παίζουμε!

 να παίζουμε

1ο ντενεκεδάκι: Να χορεύουμε!

Να χορεύουμε

2ο ντενεκεδάκι: Να μιλάμε πάνω από δυο ντενεκεδάκια!

πάνω από δυο ντενεκεδάκια!

3ο ντενεκεδάκι: Να τραγουδάμε!

να τραγουδάμε

4ο ντενεκεδάκι: Να ταξιδεύουμε!

να ταξιδεύουμε

5ο ντενεκεδάκι: Να λέμε το γράμμα Ρο!

Ρο

Και είναι τόσο ωραίο γράμμα!

6ο ντενεκεδάκι: Μάς θέλει, για να του διώχνουμε τις μύγες!

μύγα

7ο ντενεκεδάκι: Και ροχαλίζει και σαν τρακτέρ!

τρακτέρ

Σαρδέλας: Πώς θα γλυτώσουμε;

Βουτυρένιος:  Εγώ, λέω να πάμε, να του πούμε να τρώει λιγότερο! Είναι ευγενικός και θα συμφωνήσει.

Μηλίτσα: Ποιος είναι ευγενικός, ο Λαδένιος; Ας γελάσουμε!

Βουτυρένιος: Κι όμως. επιμένω, είναι. Θα πάω να του το πω, και θα δείτε! (πάει στον Λαδένιο, που κοιμάται, και του λέει)

Κύριε Λαδένιε! Κύριε Λαδένιεεε! Ξυπνήστε!

Λαδένιος: Τι θέλεις, και μού χαλάς τον ύπνο;

Βουτυρένιος: Ε, μήπως μπορείτε να τρώτε λιγότερο;

Λαδένιος: Και γιατί, παρακαλώ, να τρώω λιγότερο;

Βουτυρένιος: Για να φτάνει, για όλους μας, το φαΐ!

Λαδένιος: Δεν με νοιάζει καθόλου, αν, φτάνει για όλους, το φαΐ! Και φεύγα από δω, γρήγορα, πριν σηκωθώ, και σ’ αρπάξω!

Βουτυρένιος: Ε, καλά, μια κουβέντα είπαμε!

Λαδένιος: Ακόμα εδώ είσαι;

(Ο Λαδένιος πέφτει και ξανακοιμάται.  Ο Βουτυρένιος επιστρέφει στα ντενεκεδάκια, με κατεβασμένα μούτρα, και τους λέει:)

Βουτυρένιος:  Τίποτα δεν κατάφερα.

Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ: Ε, λοιπόν! Εγώ το βρήκα! Να τον γαργαλάμε, να τον γαργαλάμε, μέχρι να δεχθεί αυτά που θέλουμε!

Σαρδέλας: Μα έχεις δει κανέναν, να συμφωνεί μ’ αυτά που θέλεις, γελώντας;

Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ: Ω! Εγώ θα το δοκιμάσω!

(πάει στον Λαδένιο και τον γαργαλάει, κι ο Λαδένιος αρχίζει να γελάει.)

Λαδένιος : Α, μπράβο, μπράβο, πόσο μού αρέσει το γαργαλητό! (Σηκώνεται, και λέει στον Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ.) Σε διορίζω... αρχιγαργαλητή μου! Θα έρχεσαι κάθε πρωί και θα με γαργαλάς. Πρώτα από δεξιά κι έπειτα απ’ τ’ αριστερά. Σύμφωνοι;

Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ: Οκέϋ!

Λαδένιος:  Πήγαινε, τώρα! 

(Ο Λαδένιος πέφτει, και κοιμάται ξανά. Ο Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ επιστρέφει στη μεριά όπου βρίσκονται μαζεμένα τα ντενεκεδάκια, χαρούμενος που διορίστηκε αρχιγαργαλητής)

Σαρδέλας: Πολύ χαρούμενος επιστρέφει! Τι έγινε;

Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ: Διορίστηκα «αρχιγαργαλητής»!

Σαρδέλας: Καλά, έγινες «αρχιγαργαλητής», αλλά με την υπόθεσή μας, τι έκανες;

Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ: Ω!... Το ξέχασα!...

Όλα τα ντενεκεδάκια μαζί:  Το ξέχασες! 

Οκέϋ-Μπαμ-Μπαμ: Ε, καλά, βρε παιδιά, εντάξει! Ένα λάθος έκανα!  (Κλαψουρίζει)

Βουτυρένιος: Έλα, ηρέμησε! (Σκέφτεται, και μετά από λίγο, λέει.) Λοιπόν εγώ το βρήκα! Να του κλείσουμε το στόμα με μαγνήτη.

με μαγνήτη

Δε θα μπορεί να τ’ ανοίγει, και να τρώει.

Μηλίτσα: Αχ, Βουτυρένιε! Δεν είναι λύση, αυτή.   Ο μαγνήτης θα πιάσει και μας, αφού είμαστε ντενεκεδάκια!

Βουτυρένιος: Όχι, εγώ θα πάω, θα πάω, θα πάω!

Μηλίτσα: Ε, πείσμα!  Να δούμε, τι θα κάνεις! Μόνον κατά δω, μην έρθεις με τον μαγνήτη, και κολλήσουμε όλοι!

(Ο Βουτυρένιος φέρνει τον μαγνήτη, και κολλάνε όλοι! Ξεκολλάνε με δυσκολία, και τότε ακούγεται η φωνή του Λαδένιου!)

Λαδένιος: Σαρδέλα, Μηλίτσα, πού είστε; Πεινάω, φέρτε μου πάλι φαΐ!

(Ο Σαρδέλας και η Μηλίτσα του φέρνουν φαΐ. Τρώει πάλι και τις τροφές στη μπετονιά)

πετονιά

Μηλίτσα: Πω, πω! Με το φαΐ αυτό, θα χόρταινε όλη η Ντενεκεδούπολη για δυο βδομάδες!

Λαδένιος: Σαρδέλα, Μηλίτσα πού είστε; Πεινάω, φέρτε μου, είπα, φαΐ! Ο αέρας της Ντενεκεδούπολης, μού άνοιξε την όρεξη!

Μηλίτσα-Σαρδέλας: Πάλι;

Λαδένιος: Ναι, πάλι! (Ο Σαρδέλας και η Μηλίτσα πάνε να φέρουνε το φαΐ)

Και να διώξετε μακρυά όλα τα μικρά ντενεκεδάκια, κάνουνε φασαρία και μ’ ενοχλούν!

(Η Μηλίτσα και ο Σαρδέλας κάνουν πως διώχνουν κάποια ντενεκεδάκια)

Να φυσάτε δυνατά, να φύγουν τα σύννεφα,

σύννεφα

θέλω να βλέπω τον ήλιο!

τον ήλιο

(Όλα τα ντενεκεδάκια κάνουνε, πως φυσάνε)

Από δω και μπρος, όλα τα κορίτσια θα φοράτε καφέ φιόγκους.

καφέ 

Τα αγόρια καφέ παντελόνια!

καφέ

(Όλα τα ντενεκεδάκια κοιτάζουν, έκπληκτα, τι φοράνε. Φεύγουν. Μπαίνει ο Ήλιος)

Ήλιος

Λαδένιος: (Με το που βλέπει να μπαίνει ο Ήλιος, o Λαδένιος φοράει γυαλιά ηλίου.)

 γυαλιά ηλίου

Ωωω!  Επιτέλους ήρθε ο Ήλιος! Ευκαιρία για χαλάρωση και φυσικό μαύρισμα!

(Βγάζει αντηλιακό,

αντηλιακό

και το βάζει. Κάθεται σε μια καρέκλα, κι αρχίζει να τρώει.)

Ήλιος : (Χωρίς να δίνει σημασία στα λόγια του Λαδένιου, προς τους θεατές.) Και περάσανε μέρες πολλές. Ο Λαδένιος έτρωγε, κοιμότανε, ξύπναγε, διέταζε...

(Μπαίνουν οι: Σαρδέλας, Σοφός, Μηλίτσα μαζί με τα υπόλοιπα ντενεκεδάκια. Κινούνται συνωμοτικά)

Σαρδέλας: Σίγουρα, κάτι πρέπει να κάνουμε!

1ο ντενεκεδάκι: Σίγουρα!

2ο ντενεκεδάκι: Είναι ανυπόφορος!

3ο ντενεκεδάκι: Καταβροχθίζει τον αγλέορα!

αγλέορας

4ο ντενεκεδάκι: Θέλει να ντυνόμαστε και περίεργα…

5ο ντενεκεδάκι: Είναι δυνατόν να φοράω καφέ φιόγκο;

6ο ντενεκεδάκι: Αμ εγώ; Είναι δυνατόν να φοράω καφέ παντελόνι;

7ο ντενεκεδάκι: Κι όμως, για τον Λαδένιο, όλα είναι δυνατά.

8ο ντενεκεδάκι: Δεν πάει άλλο!

Σοφός: (ψιθυριστά) Έχω ένα σχέδιο, ένα σχέδιο, που θα μείνει μυστικό! Χρειάζονται όμως δυο γενναίοι.  Ποιοι θέλουνε να έρθουνε μαζύ μου;

Σαρδέλας – Μηλίτσα : Εγώ, εγώ!  (Φεύγουν με τον Σοφό.  Επιστρέφουν, και ο Σοφός δείχνει στα ντενεκεδάκια ένα παράξενο εργαλείο. Είναι ένα ανοικτήρι κονσέρβας.  Τους το δείχνει.)

ανοικτήρι κονσέρβας

Σοφός: Μ’ αυτό το εργαλείο, που έχουμε όλοι δοκιμάσει, θα επιτεθούν, ο Σαρδέλας και η Μηλίτσα, στον Λαδένιο.

Βουτυρένιος: Εγώ λέω να τον τρομάξουμε μόνο. Και, μετά, να τον διώξουμε!

Οκεϋ-Μπαμ-Μπαμ: Εγώ λέω να τον κάνουμε πήττα!

πήττα

Βουτυρένιος : Όχι, να τον διώξουμε!

Σαρδέλας-Μηλίτσα:  Όχι, πήττα, πήττα, πήττα!

Ήλιος: (Στους θεατές.) Εσείς, παιδιά, τι λέτε;  Τι προτιμάτε;

Ήλιος – Σοφός – Βουτυρένιος - Οκέι-Μπαμ-Μπαμ – Σαρδέλας – Μηλίτσα-όλα τα υπόλοιπα ντενεκεδάκια: (Στους θεατές.) Σκεφτείτε καλά, πριν απαντήσετε!

(Ο Σαρδέλας και η Μηλίτσα πάνε στο Λαδένιο)

Σαρδέλας: Λαδένιε, ξύπνα τώρα!!!

Μηλίτσα: Θέλουμε να σού πούμε κάτι!!!

Λαδένιος: Γιατί με ξυπνάτε; Τι θράσος είναι αυτό;

Σαρδέλας:  Άκου καλά, και πες μας.

Μηλίτσα: Φεύγεις τώρα αμέσως απ΄ την Ντενεκεδούπολη;

Λαδένιος: Γιατί να φύγω; Περνάω καλά, εδώ! Διατάζω, τρώω καλά!  Δεν πάω πουθενά!

Σαρδέλας-Μηλίτσα: Τότε λοιπόν θα σε κάνουμε πήττα!

(Έρχονται από όλες τις κατευθύνσεις, τα ντενεκεδάκια. Προχωρούν απειλητικά προς το μέρος του Λαδένιου. Τον πιάνουνε, και τον πετάνε έξω απ' την σκηνή. Ακούγεται ήχος από ντενεκέ.)

Όλα τα ντενεκεδάκια: ΖΗΤΩ!!!!  Ελευθερωθήκαμε! 

Ήλιος: (Έρχεται στο κέντρο της σκηνής.) Μετά το τέλος της "κυβερνήσεως" του Λαδένιου, όλα μαζύ τα ντενεκεδάκια σήκωσαν στους ώμους τους τον Σαρδέλα και την Μηλίτσα, και έκαναν τον γύρο της πόλης. Η Ντενεκεδούπολη είναι πάλι ευτυχισμένη!  

Και ζήσαν αυτοί καλά, κι εμείς;... Καλύτερα! 

(Ακούγεται το τραγούδι της «Ντενεκεδούπολης»)

                                        ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ - 13. ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ

Ντενεκεδούπολη

Ντενεκεδούπολη, Ντενεκεδούπολη

Είσαι ωραία καλή (τρανή)

Ντενεκεδούπολη, Ντενεκεδούπολη

Σε αγαπάμε πολύ

Ντενεκεδένιος ήλιος

Και τσίγκινα βουνά

Λαμαρινένιες στέγες

και χάλκινα στενά

Τα μικρά ντενεκεδάκια

Σαν μείνουν αδειανά

Βρίσκουν εδώ σπιτάκια

Φίλους, φαΐ, δουλειά!

ΤΕΛΟΣ

 

Lampros 

Υ.Γ.  Διασκευή της διασκευής:  Lampros

πληροφορίες απ' τα βίντεο: 

ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ - ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

 Στίχοι και κείμενα: Ευγενία Φακίνου

 Αφήγηση: Νίκη Τριανταφυλλίδη 

Τραγουδούν: Ευγενία Φακίνου Σωτήρης Χατζάκης Ρένα Καζάκου Γιάννης Μαρκόπουλος και η Παιδική Χορωδία Τυχοπούλου

ΠΗΓΕΣ:  https://dreamskindergarten.blogspot.com/2011/09/blog-post_8374.html

και 

https://blogs.sch.gr/mtsaousid/wp-content/plugins/ls-pdf/pdfjs/web/viewer.html?cb=lspdf_6a7193f68fc3a4.87592532&file=https%3A%2F%2Fblogs.sch.gr%2Fmtsaousid%2Ffiles%2F2023%2F01%2F%CE%9D%CF%84%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7.pdf