Πούναι τα χρόνια Πήγα στα μέρη που σε είχα πρωτοδεί μικρό κορίτσι ήσουν κι ήμουνα παιδί Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια που 'χες λουλούδια μες στην καρδιά πού 'ναι η αγάπη γλυκιά μου αγάπη να μας ζεστάνει στην παγωνιά Στ' αρχοντικό σου το σπιτάκι το φτωχό ήρθα να κλάψω με παράπονο πικρό Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια που 'χες λουλούδια μες στην καρδιά πού 'ναι η αγάπη γλυκιά μου αγάπη να μας ζεστάνει στην παγωνιά Κλεισμένη η πόρτα και χαμένα τα κλειδιά βρέχει στους δρόμους και στην άδεια μου καρδιά Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια που 'χες λουλούδια μες στην καρδιά πού 'ναι η αγάπη γλυκιά μου αγάπη να μας ζεστάνει στην παγωνιά
Εξαιρετική η μουσική ανάρτηση σήμερα... και γι' αυτόν που την κάνει, αλλά και για το ότι ο καλλιτέχνης που παρουσιάζεται, ο Γιώργος Νταλάρας είναι εξαιρετικός ο ίδιος...
Nάτανε το '21
στίχοι: Σώτια Τσώτου, μουσική Σταύρος Κουγιουμτζής
Nάτανε το '21 Μου ξανάρχονται ένα ένα χρόνια δοξασμένα να 'τανε το 21 να 'ρθει μια στιγμή
Να περνάω καβαλάρης στο πλατύ τ' αλώνι και με τον Κολοκοτρώνη να 'πινα κρασί
Να πολεμάω τις μέρες στα κάστρα και το σπαθί μου να πιάνει φωτιά και να κρατάω τις νύχτες με τ' άστρα μια Τουρκοπούλα (ομορφούλα) αγκαλιά
Μου ξανάρχονται ένα ένα χρόνια δοξασμένα να 'τανε το 21 να 'ρθει μια βραδιά
Πρώτος το χορό να σέρνω στου Μοριά τις στράτες και ξοπίσω μου Μανιάτες και οι Ψαριανοί
Κι όταν λαβωμένος γέρνω κάτω απ' τους μπαξέδες να με ραίνουν μενεξέδες χέρια κι ουρανοί
Να πολεμάω τις μέρες στα κάστρα και το σπαθί μου να πιάνει φωτιά και να κρατάω τις νύχτες με τ' άστρα μια Τουρκοπούλα (ομορφούλα) αγκαλιά
Μου ξανάρχονται ένα ένα χρόνια δοξασμένα να 'τανε το 21 να 'ρθει μια βραδιά
Θα ακούσουμε λοιπόν, δείγμα της δουλειάς αυτού του θαυμάσιου καλλιτέχνη, γιατί για να γίνει ένα αφιέρωμα με όλην την δισκογραφία του... δύσκολο...
μουσική: Παραδοσιακό Ινδιάνικο τραγούδι των Οτσιμπουέι
ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ
Ξύπνα λουλούδι του δάσους
πουλί του λιβαδιού
που σεργιανάς στον ουρανό
που ‘χεις τα μάτια μικρού ελαφιού
Σαν τα λουλούδια που πίνουν δροσιά
έτσι χορταίνω όταν με κοιτάς
σαν ευωδιά λουλουδιών πρωινή
σαν ευωδιά μαραμένου φύλλου
είναι η ανάσα σου
Κοίταξε με, κοίταξε με
αίμα της καρδιάς μου
Η γη χαμογελάει
τα νερά χαμογελάνε
τα σύννεφα στον ουρανό
όλα χαμογελάνε
αγαπημένη μου
Ξύπνα λουλούδι του δάσους
ξύπνα ξύπνα αγαπημένη
Despierto cuardo de los bajes
coracon en amorado
Το μεγαλύτερο λουλούδι του κόσμου, Rafflesia arnoldii
Λουλουδι τι μαράθηκες;
Γιωτα Χαλκιά
δημοτικό τραγούδι
ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΙ ΜΑΡΑΘΗΚΕΣ
Λουλούδι μ’ τι μαράθηκες λουλούδι, λουλούδι,
γιατί είσαι μαραμένο και αργοποτισμένο.
Για πες μου ποιος σε φύτεψε λουλούδι, λουλούδι,
γιατί δε σε ποτίζει δε σε κορφολογήζει.
- Η αγάπη μου με φύτεψε λουλούδι, λουλούδι,
και τώρα πάει στα ξένα και ξέχασε εμένα.
Καινούρια αγάπη θέ’ να βρω λουλούδι, λουλούδι,
άλλη ζωή ν’ αρχίσω και να σε λησμονήσω.
Λαλούδι της Μονομπασιάς
Δόμνα Σαμίου
Δημοτικό
ΛΑΛΟΥΔΙ ΤΗΣ ΜΟΝΟΜΠΑΣΙΑΣ
Λαλού- βάι, λαλούδι¹ της Mονομπασιάς,
λαλούδι της Mονομπασιάς και κάστρο της Aθήνας
και κάστρο της Αθήνας
και Παλαμήδι τ' Aναπλιού άνοιξε νά 'μπω μέσα.
Nα δω τις Aναπλιώτισες, τις Aναπλιωτοπούλες,
πώς πλένουν, πώς λευκαίνουνε, πώς μοσχοσαπουνάνε.
Mε το 'να χέρι πλένουνε, με τ' άλλο σαπουνάνε,
και με τα δυο τα χέρια τους στο κάστρο πολεμάνε.
Μονεμβασιά
Λουλούδι τι μαράθηκες;
Γιώργος Παπασιδέρης ~ Ο Αμάραντος
Δημοτικό
ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ
Αχ, για ιδέ-καλέ για ιδέ-
για ιδέστε τον αμάραντο!
(Για ιδέστε τον αμάραντο
σε τι βουνό φυτρώνει καλέ!) δις
Αχ φυτρώ-καλέ φυτρώ-
φυτρώνει μες στα δύσβατα.
(Φυτρώνει μες στα δύσβατα,
στις πέτρες στα λιθάρια καλέ.) δις
Αχ, ποτέ καλέ ποτέ.
Ποτέ του δε ποτίζεται!
Ποτέ του δε ποτίζεται
και δε κορφολογιέται καλέ.) δις
Αχ, τον τρών΄καλέ τον τρών΄,
τον τρών΄τα λάφια και ψοφούν.
(Τον τρών΄τα λάφια και ψοφούν,
τ΄αγρίμια κι ημερεύουν καλέ.) δις